BOTOX στην Οδοντιατρική

Η Οδοντιατρική είναι μια από τις ταχύτερα αναπτυσσόμενες ιατρικές ειδικότητες. Έτσι ήταν επόμενο η παρουσία και εξάπλωση του BOTOX στην Οδοντιατρική για τις πιθανές θεραπευτικές εφαρμογές.
H Botulinum τοξίνη -BOTOX ,είναι μια φυσική πρωτεΐνη. Η ανακάλυψη της έγινε τον 18ο αιώνα. Το 1944 ο Ε. Schantz απομόνωσε την πρωτεΐνη σε καθαρή μορφή. Το 1968 ο Α. Scott την χρησιμοποίησε για ιατρική χρήση στην θεραπεία βλεφαρόσπασμου. Το 1989 το φάρμακο πήρε έγκριση από το FDA. Υπάρχουν 7 διαφορετικοί οντογονικοί τύποι (A,B,C,D,E,F,G) οι οποίοι διαφέρουν μεταξύ τους ως προς την ισχύ τους. Έτσι έχουμε διάφορα σκευάσματα ανάλογα με την χρησιμοποιούμενη τοξίνη όπως το Myoblock (τύπου B) και το 10 φορές ισχυρότερο Botox (τύπου Β). Όλα τα σχετικά σκευάσματα έχουν την ιδιότητα της πρόκλησης μυοχάλασης (φωτο1). Τα αποτελέσματα του ξεκινούν μερικές ώρες μετά την ενέσιμη χορήγηση του και διαρκούν από 2-4 μήνες. Βέβαια η συχνή χορήγηση μπορεί να προκαλέσει ατροφία των μυών και επιπλεον η δράση γινεται βραχυτερη.Η δράσις του Βοτοχ περιορίζεται στην περιοχή εφαρμογής και δεν επηρεάζει το υπόλοιπο σώμα. Η όλη διαδικασία διαρκεί 5-30 λεπτά και δεν απαιτείται παραμονή στο νοσοκομείο. Οι κίνδυνοι είναι ελάχιστοι όπως το οίδημα, ο τραυματισμός από την βελόνα, ναυτία και κεφαλαλγίες, μικρής όμως διάρκειας.
Η Botulinum toxin σε ενέσιμη μορφή (Botox, Dysport, Myoblock) χρησιμοποιείται από τους πλαστικούς και τους δερματολόγους σαν αισθητική θεραπεία, με την θεραπεία αυτή μειώνεται η δυνατότητα σύσπασης συγκεκριμένων μυών με αποτέλεσμα την εμφάνιση του προσώπου πιο ξεκούραστου, χαλαρού και με λιγότερες ρυτίδες.
Χρησιμοποιείται λοιπόν για να μειώσει τις ρυτίδες στο μέτωπο, για να περιορίσει τις συσπάσεις έκφρασης, τις ρυτίδες στα μάτια. Υπάρχουν ενδείξεις για στον βλεφαρόσπασμο και στην θεραπεία της νόσου του Parkinson. Αν και στην Ελλάδα η άδεια χρήσης περιορίζεται μόνον σε πλαστικούς και δερματολόγους η χρήση του ΒΟΤΟΧ στην Οδοντιατρική ήδη έχει αρχίσει να εξαπλώνεται ( ιδίως στην Αμερική) .

Το BOTOX στην Οδοντιατρική συνίσταται στην θεραπεία της υπερλειτουργίας των ανασπώντων, την κάτω γνάθο μυών. Η δυσλειτουργία αυτή προκαλεί το τριγμό και βρουξισμό, κεφαλαλγίες και συμβάλει στο σύνδρομο της Κροταφογναθικής διάρθρωσης.
Η θεραπεία γίνεται με ενέσεις του φαρμάκου στον μυ. Ο εντοπισμός των σημείων γίνεται με παρατήρηση από τον κλινικό της σύσπασης του μυός ή με χρήση του ηλεκτρονικού μηχανήματος ανίχνευσης του μυός (ΕΜG). Στα σημεία αυτά (φωτο2) φαίνεται αναισθησία και ακολουθούν μικρές ενέσεις με Botox. Η σιαλόρροια μπορεί επίσης να αντιμετωπισθεί με έγχυση του φαρμάκου στον σιελογόνο αδένα που υπερλειτουργεί.
Άλλη ένδειξη του BOTOX στην Οδοντιατρική είναι η θεραπεία του ουλοχαμόγελου δηλαδή της υπερβολικής εμφάνισης των άνω ούλον κατά το χαμόγελου, θεραπευτική προσέγγιση περιλαμβάνει την χορήγηση 1-2,5 units Botox στον άνω ανελκτήρα του χείλους εκεί δηλαδή που το μάγουλο (παρειά) συναντά το πτερύγιο της μύτης. Έτσι έχουμε δραματική βελτίωση του χαμόγελου με την χαλάρωση του χείλους. Η μέθοδος αυτή μέχρι πρότινος (προ του Botox) απαιτούσε εκτεταμένες περιοδοντολογικές παρεμβάσεις με χειρουργική επιμήκυνση μύλης και σε σοβαρότερα περιστατικά γναθοχειρουργικές οστεοτομίες για μείωση του ύψους της άνω γνάθου (φωτο 3,4).
Αντίστοιχα είναι δυνατόν να παρέμβουμε και σε μια άλλη παράμετρο του χαμόγελου, την γωνία αυτού. Έτσι με την χορήγηση στον Depressor anguli Oris (φωτο 5) μπορούμε να μειώσουμε την έκταση του χαμόγελου στις γωνίες του στόματος, για περιορισμό των κενών μαύρων τριγώνων (corridors of the mouth).
Φαίνεται ότι στην οδοντιατρική διανύουμε μια λαμπρή περίοδο που θα μπορούμε να εκπληρώνουμε τα όνειρα των ασθενών μας για υγεία και αισθητική.