osseodensification

Η νέα εξέλιξη στην τεκμηριωμένη πλέον οστεοενσωμάτωση(η άμεση σχέση μεταξύ ζωντανού οστού και επιφάνεις του εμφυτεύματος)  είναι η osseodensification η οστεοσυμπύκνωση.. Ο Leventhal 1951 πρωτοεισήγαγε την οστεοενσωμάτωση του τιτανιου στην χειρουργική και ακολούθησε η απολυτα τεκμηριωμένη χειρουργική μεθοδολογία από τον ορθοπαιδικό Branemark.Φυσικά δεν αργησε και η επιστημονική μελέτη και τεκμηριωση ( Albrektsson et al., (1981)).Ταυτόχρονα εξαπλώθηκε η χρήση του τιτανίου και στην ορθοπαιδική όπως στην χειρουργική του χεριού (Möller et al., 2004), και ιδιαίτερα στην χειρουργική σταθεροποίηση της σπονδυλικής στήλης .Η εφαρμογή των εμφυτευμάτων στην σπονδυλική στήλη και οι αυξημένες ανάγκες άμεσης αρχικής συγκράτησης των εμφυτευμάτων δημιούργησαν ένα τεράστιο πεδίο νέας γνώσης πάνω στην αρχική και δευτερογενή συγκράτηση του εμφυτεύματος.
Στην οδοντιατρική η βάση του προβλήματος είναι η ύπαρξη 4 κατηγοριών οστικής πυκνότητας στις γνάθους (Lekholm and Zarb (1985),με τις D3 D4 να δημιουργούν ιδιαίτερες δυσκολίες στην ταχύτητα αλλά και την ποιότητα της οστεοενσωμάτωσης.Στην προσπάθεια επίλυσης του προβλήματος της ταχύτερης και αποτελεσματικότερης οστεοενσωμάτωσης διάφορες παράμετροι μελετήθηκαν και εφαρμόσθηκαν από την βιομηχανία όπως η μακρογεωμετρεία ,μικρογεωμετρεία ,οι εμφυτευματικές επιφάνειες ,χρήση εναλλακτικών υλικών του τιτανίου όπως ο υδροξυλαπατίτης .Τελευταία για βελτίωση της πυκνότητος του οστού μελετήθηκαν και εφαρμόσθηκαν διάφορες χειρουργικές τεχνικές.

Ετσι οστεοτόμοι με κυλινδρικο η κωνικό σχήμα εφαρμόσθηκαν αλλα σε μελέτες φάνηκε ότι δημιουργούν μικροκατάγματα στο σπογγώδες οστούν με αποτέλεσμα καθυστέρημένη επούλωση και οστεοενσωμάτωση (Coelho and Jimbo, 2014).Πιεζοχειρουργικές τεχνικές οστεοσυμπύκνωσης,όπως και τεχνικές με Er:YAG LASER δεν έδωσαν βελτιωμένα αποτελέσματα στην οστεοενσωμάτωση.Ακόμη και η υποπαρασκευή δεν προσφέρει πάντοτε και προβλέψιμα μείωση της μικροκίνησης του εμφυτεύματος κάτω από το επικίνδυνο 50-100μm.
Τελευταία ο Huwais ( 2013) σε αντίθεση με την αφαιρετική οστεοτομία ανακάλυψε ενα συμπυκνωτικό τρόπο παρασκευής του φρεατίου .Το concept είναι η προοδευτική συμπυκνωση του αυτόλογου οστού που αφαιρείται στα τοιχώματα του φρεατίου. Ετσι το φρεάτιο αποκτά μια σημαντική πυκνότερη δομή και η πλαστικότητα του οστού επιτρέπει την διαμόρφωση και διεύρυνση της ακρολοφίας . Σε μελέτες που αρχισαν από το Huwais and Meyer, (2016) να μελετούν την τεχνική φάνηκε ότι διευκολύνεται η οστεοενσωμάτωση λόγω του αυξημένου αριθμού οστεοβλαστών στα τοιχώματα της οστεοτομίας (Lahens et al., 2016).Η τεχνική αυτή χρησιμοποιείται και στην ορθοπαιδική ιδίως για βελτίωση της αρχικής συγκράτησης σε εμφυτεύματα για στήριξη της σπονδυλικής στήλης.
Στην Οδοντιατρική η βελτίωση στην αρχική σταθερότητα(30-40%) και τιμές BIC είναι ακόμη πιο καθοριστικές σε άμεση εμφύτευση και φόρτιση.Αλλες ενδείξεις είναι η διεύρυνση της ακρολοφίας αν και σε πολύ στενές ακρολοφίες υπερέχει η διάσχιση η η οριζόντια GBR και η κλειστή ανύψωση με αρκετούς όμως περιορισμούς.
Ο Huawais το 2013 ανακάλυψε ένα τρύπανο που με την μορφολογία του και την αντίστροφη κίνηση μπορεί να δημιουργήσει την οστεοσυμπυκνωση.Το συστημα λέγεται Densah (φωτο) εχει εσωτερική ψύξη και χρησιμοποιείται με κίνηση προοδευτικής διείσδυσης στο υπο Παρασκευή φρεάτιο. Η εταιρεία παράγει τρύπανα διαφόρων διαμέτρων και είναι της εταιρείας του Huawais ,Vesrah.