Η προστασία του οστικού υποκατάστατου είναι απαραίτητη γιατί η δημιουργία μαλθακών ιστών γίνεται ταχύτερα και ανταγωνιστικά με την οστεογένεση.

Η GBR σχετίζεται άμεσα με την αιμάτωση και την είσοδο στο τραύμα οστεογεννητικών κυττάρων. Άλλοι σημαντικοί παράγοντες είναι η σταθερότητα  του μοσχεύματος και η δημιουργία χώρου και ο αποκλεισμός  με μεμβράνη  των μαλακών ιστών.

Το ιδεώδες μόσχευμα είναι το αλλομόσχευμα ή μείξη αυτογενούς  και ξενομοσχεύματος και η ιδεώδης μεμβράνη για μεγάλα οστικά ελλείμματα μη απορροφήσιμη μεμβράνη.

Τα 3D ελλείμματα πολύ μεγάλων διαστάσεων συχνά είναι αποτέλεσμα παραμελούμενων περιεμφυτευματίτιδων συνεπώς η συμβολή του οδοντιάτρου να θεραπεύσει ή να αφαιρέσει τα προβληματικά εμφυτεύματα εγκαίρως είναι εξαιρετικά μεγάλης σημασίας  ειδάλλως οδηγείται ο ασθενής σε βλάβες μεγάλης αναπηρίας και λύσεις πολύ μεγάλων χειρουργείων. Αν όμως φθάσουμε εκεί, η γνώση  παρασκευής πολύ μεγάλων τέλειων κρημνών, χωρίς τάσεις είναι αναγκαία για την επιτυχία της 3Dαποκατάστασης.

Για αποφυγή μεγάλου τραύματος, εξοικονόμηση αυτογενούς οστού και καλύτερη εφαρμογή συνιστώνται οι μη απορροφήσιμες μεμβράνες σε σχέση με τα blocks της τεχνικής Khoury ,με μόνον μειονέκτημα την κατά 2 μήνες μεγαλύτερη αναμονή λόγω της ανάμειξης με ξενομόσχευμα.

 Δεν συνιστώνται οι συγκολλούμενες εργασίες ιδιαίτερα σήμερα που υπάρχουν οι κοχλιούμενες με γωνία (π.χ. Dynamic κλπ).

Ο Macary αναφέρει ότι η διατήρηση της φατνιακής απόφυσης (φατνίου) είναι θεμελιώδους σημασίας γιατί είναι απλούστερη και  πιο προβλέψιμη από την GBR.

Επειδή στην αισθητική ζώνη ο τύπος ΙΙβ είναι ο συνηθέστερος,  με τα εμφυτεύματα να έχουν γωνία με τον άξονα των φυσικών δοντιών, είναι απαραίτητη πλέον η χρήση abutments τύπου dynamic.

Στις περιπτώσεις που χρειάζεται η επιλογή της 3D GBR μπορεί να γίνει με  dPTFΕ, πλέγμα τιτανίου ή box τεχνικής. Επειδή η αγγειογέννεση είναι ο ακρογωνιαίος λίθος της GBR η γνώση της διατήρησης της ιδεώδους αιμάτωσης στους κρημνούς είναι πολύ βασική.

• Η ιδεώδης λύση είναι αυτομόσχευμα !Η μορφή και η θέση του μοσχεύματος έχουν μεγάλη σημασία και γενικά το τεμαχισμένο είναι καλύτερο από το block γιατί έτσι απελευθερώνονται 43 αυξητικοί παράγοντες.
• Σαν δεύτερη επιλογή είναι τα αλλομοσχεύματα mineralized FDBA και DFDBA . Υπάρχει ανάγκη  χρήσης των μεμβρανών για σταθεροποίηση και δημιουργία χώρου και στην διαχείριση του βιότυπου για σύσταση για πάχυνση με CTG ή FCTG σε λεπτούς βιότυπους.

The post άμεση εμφύτευση appeared first on Οδοντιατρική Φροντίδα - Οδοντίατρος Χρήστος Κωνσταντινίδης - Καλωσήρθατε.

Τα οστά σε όλη τη διάρκεια της ζωής αναπλάσσονται. Τα κύτταρα που φτιάχνουν οστούν ονομάζονται οστεοβλάστες και τα κύτταρα που το απορροφούν οστεοκλάστες.

Τα διφωσφονικά είναι μια κατηγορία φαρμάκων για τη θεραπεία της οστεοπόρωσης και παρόμοιων ασθενειών που αποτρέπουν την απώλεια της οστικής πυκνότητας. ¹

Ονομάζονται διφωσφονικά επειδή έχουν δύο ομάδες φωσφονικού (PO(OH) 2) (bis- ή di- + φωσφονικό).  Μελέτες δείχνουν ότι μειώνουν τον κίνδυνο κατάγματος σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες με οστεοπόρωση ² αλλά και σε άλλες ασθένειες ,όπως  Ca  του μαστού ,του στήθους ³ ,αλλων μεταστατικών Ca καθώς και στο πολλαπλό μυέλωμα .

Τα διφωσφονικά αρχικά συνδέονται με την επιφάνεια του οστού και όταν ενσωματωθούν από τους οστεοκλάστες στη διαδικασία απορρόφησής του οστού, τους αδρανοποιούν ⁴. Έτσι η οστική απώλεια μειώνεται με αποτέλεσμα την αύξηση της πυκνότητας της οστικής μάζας. Από το 2003 -2018 οι ουσίες Aredia (Pamidronate ) και Zometa  (zoledronate) εχει τεκμηριωθεί ότι δημιουργούν νέκρωση των γνάθων.Η παθολογία αυτή εχει γίνει πανδημία ⁵ .

Τα διφωσφονικά (Fosamax, Fosavance, Actonel,Bonviva κα) ονομάζονται αντιοστεολυτικά φάρμακα και εμποδίζουν την απώλεια της μάζας του οστού μειώνοντας τον μεταβολισμό του και χορηγούνται είτε από το στόμα είτε ενοφλεβια.

Τα διφωσφονικά από το στόμα χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της οστεοπόρωσης, της παραμορφωτικής οστεΐτιδας (νόσος του Paget) και άλλων ασθενειών και βλαβών που οδηγούν σε απορρόφηση του οστού και μείωση της μάζας του. Τα οφέλη της θεραπείας με διφωσφονικά για τους πάσχοντες από οστεοπόρωση είναι εμφανή αρκετά χρόνια μετά τη θεραπεία.

Τα ενδοφλέβια διφωσφονικά έχουν πολύ μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα στον οστικό μεταβολισμό. Χρησιμοποιούνται για οστεοπόρωση (μια-δυο φορές τον χρόνο) αλλά συνηθέστερα χρησιμοποιούνται μαζί με χημικοθεραπευτικούς παράγοντες ώστε να καθυστερούν σημαντικά τις σκελετικές επιπλοκές σε ασθενείς με καρκίνους των οστών ή με μεταστατικούς καρκίνους όπως του μαστού και του προστάτη.

Η δενοσουμάμπη (Prolia) είναι ένα μονοκλωνικό αντίσωμα που δρα στους οστεοκλάστες. Ανήκει σε μία νέα κατηγορία αντιοστεολυτικών φαρμάκων με παρόμοιες ενδείξεις με τα διφωσφονικά (οστεοπόρωση, καρκίνος των οστών) και έχει αναγνωριστεί ότι παρουσιάζει ανάλογη πιθανότητα εμφάνισης οστεονέκρωσης με τα διφωσφονικά.

Διακρίνουμε 4 στάδια ως προς την κλινική εικόνα

1.Στάδιο 0.Απουσία  κλινικά αποκαλυμμένου  η νεκρωμένου οστού παρουσία μη ειδικών σημαίων και συμπτωμάτων (Οδονταλγία μη οδοντικής αιτιολογίας ,πόνος στο σώμα της κάτω γνάθου και τα ιγμόρεια).

2.Στάδιο Ι Αποκαλυμμένο νεκρωτικό οστούν χωρίς εμφανή λοίμωξη

3.Στάδιο ΙΙ Αποκαλυμμένο νεκρωτικό οστούν με λοίμωξη που συνοδεύεται από πόνο,ερύθημα στην αποκαλυμμένη περιοχή με πιθανή πυόρροια)

4.Στάδιο ΙΙΙ Αποκαλυμμένο νεκρωτικό οστούν με πόνο,λοίμωξη που συνοδεύεται από αποκάλυψη πέραν του νεκρωμένου οστούαπο την φατνιακή ακρολοφία με πιθανά δρματικά συρρίγια,στοματοκολπική επικοινωνία,οστεόλυση εκτεινόμενη στο κατώτερο όριο της γνάθου και πιθανότητα κατάγματος

 ΠΑΘΟΓΕΝΕΙΑ

Η οστεονέκρωση που  από τα διφωσφωνικά  είναι πιο συχνή σε ασθενείς με πολλαπλό μυέλωμα και συμπαγείς όγκους  και λαμβάνουν ενδοφλέβια θεραπεία με zoledronic acid και pamidronate  σε ποσοστά  από 0.8 έως 12%.Συχνότερα (δύο φορές) εμφανίζεται στην κάτω γνάθο και το 60-70% σχετίζονται με κάποια προηγηθείσα οδοντιατρική πράξη. Της οστεονέκρωσης προηγούνται αλλαγές στην εμφάνιση των μαλακών ιστών,έλκη που δεν επουλώνονται ,φλεγμονές χωρίς σαφή αιτιολογία και περιοδοντική επιπλοκή δοντιών. Τα διφωσφωνικά  αναστέλλουν  την φυσιολογική αναδιαμόρφωση,αναγέννηση και αγγειογένεση του οστού Δεν παρατηρείται ONJ στις περιπτώσεις που μειώνεται ο ρυθμός αναδιαμόρφωσης  ⁶  .Η επίπτωση  είναι μεγαλύτερη σε ασθενείς που λαμβάνουν συνδυασμό αναστολέων οστεοκλαστών και αγγειογένεσης.Το denosumab  δεν διαθέτει αντι-αγγειογεννετική δράση  ⁶(Katsarelis et al 2015).

Επιπλοκές από τα οστεοπορωτικά φάρμακα

1.Επιπλοκές κατά την οξεία φάση.

Πυρετός,ρίγη,πόνος στα οστά,μυαλγίες,αρθραλγίες

 Η προφυλακτική χρήση  acetaminophen η diphenhydramine πρίν την αρχική έναρξη της λήψης μειώνουν τα συμπτώματα και την ένταση των συμπτωμάτων.

2.ΟΣΤΕΟΝΕΚΡΩΣΗ ΤΩΝ ΓΝΑΘΩΝ

Δεν είναι συχνή(1-2%) αλλά είναι πολύ σοβαρή επιπλοκή.Σε μελέτες φαίνεται ότι η επιπλοκή αυτή θεραπεύθηκε μόνο στο 36% των ασθενών (40% στο denosumab σε σχέση  με  30% για το  zoledronic acid).

.

Πρόληψη της οστεονέκρωσης των γνάθων που σχετίζεται με λήψη αντιοστεολυτικών

 Προληπτικά συνιστάται η προληπτική οδοντιατρική θεραπεία φαρμάκων (MRONJ)

Ενδείκνυται η καλή λήψη ιστορικού από τον ασθενή.

Πριν την έναρξη της θεραπείας επιβάλλεται μία λεπτομερής οδοντιατρική εξέταση και η αποκατάσταση όλων των οδοντιατρικών προβλημάτων για να ελαχιστοποιηθεί η δημιουργία οδοντικών προβλημάτων κατά τη διάρκεια της θεραπείας. 

Θα πρέπει να  αποφεύγεται τραυματισμός των μαλακών ιστών.

Κατά τη διάρκεια της θεραπείας η στοματική υγιεινή είναι ιδιαίτερα σημαντική για αυτούς τους ασθενείς και επιβάλλονται οι τακτικές επισκέψεις στον οδοντίατρό για ελέγχους. Ο ασθενής μπορεί να ελέγχει μόνος του το στόμα του για σημεία και συμπτώματα της νόσου, όπως πόνο πρήξιμο ή εκτεθειμένο οστό.

Η έγκαιρη αναγνώριση του προβλήματος επιτρέπει στο στοματικό και γναθοπροσωπικό χειρουργό να αντιμετωπίσει αποτελεσματικότερα το πρόβλημα.

Θεραπεία Οστεονέκρωσης

Σύμφωνα με την American Association of Oral and Maxillofacial Surgeons οι ενδεικνυόμενες θεραπείες είναι:

Στάδιο

Παρουσίαση περιστατικού

Ασθενής ,άρρην ηλικίας 65 ετών διεγνώσθη  το 2013 με καρκίνο του προστάτη .Υπεβλήθη σε χειρουργική αφαίρεση και χημειοθεραπεία.Εγινε έναρξη λήψης του Zometa 4mg/100ml  (zoledronic acid /ζολενδρονικό οξύ) με ενδοφλέβια λήψη ,με συχνότητα ανα τέσσαρες εβδομάδες.Τον Απρίλιο του 2016 λόγω έντονης κακοσμίας του στόματος και πολλών άλλων προβλημάτων , έγινε επίσκεψη  σε στοματολόγο (φωτο1)

Παρεπέμφθη σε ακτινολόγο (φωτο 1)και κατόπιν σε  γναθοχειρουργό,ο οποίος συνέστησε την άμεση παύση του διφωσφονικού ,σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό.Ταυτόχρονα για διευκόλυνση της στοματικής υγιεινής έγινε αφαίρεση της  προσθετικής υπερκατασκευής  στην άνω γνάθο που στηριζόταν σε τέσσαρα εμφυτεύματα .

Τον Δεκέμβριο   του 2016 τα δύο εμφυτεύματα απωλέσθησαν και η οστεονέκρωση από την μεθύστερη επίδραση του φαρμάκου έγινε σταδίου ΙΙΙ καί εκτός ελέγχου .Έγινε νέος ακτινολογικός έλεγχος και διαγνώσθηκε  αύξηση ,επέκταση και επιδείνωση των βλαβών  (φωτο2))

 Η βλάβη είχε εκτεταμένη αποκάλυψη νεκρωτικού οστού  από την ακρολοφία μέχρι την βάση της ουλοπαρειακής με επικοινωνία με τις ρινικές κόγχες και τα ιγμόρεια  .Μετά από επανειλημένες προσπάθειες περιορισμού του προβλήματος με συντηρητικό καθαρισμό των βλαβών , προτάθηκε στον ασθενή εκτεταμένη εκτομή του νεκρωτικού οστού που θα περιελάμβανε εκτεταμένη αφαίρεση  της άνω γνάθου. Η άρνηση του ασθενούς οδήγησε στην ανάληψη του ασθενούς από το ιατρείο μας  τον Μάρτιο του 2017 και στην ανεύρεση  εναλλακτικής συντηρητικής  θεραπείας που θα ήταν αποδεκτή από τον ασθενή και επωφελής για την υγεία του (φωτο 3).

Εν τω μεταξύ χάθηκε ένα ακόμη εμφύτευμα και οι βλάβες μεγάλωσαν σε έκταση συνοδευόμενες από έντονη κακοσμία και εκροή πύου (φωτο 4). 

Αρχικά έγινε προσπάθεια να βοηθήσουμε την κάλυψη του αποκαλυμμένου οστού από βλεννογόνο με σκοπό την αιμάτωση του  . Επίσης λόγω των εκτεταμένων ελλειμάτων , βλαβών φάνηκε η ανάγκη παραμονής των  θεραπευτικών φαρμάκων μετά τον καθαρισμό των νεκρωτικών με σκοπό την προαγωγή της επούλωσης  Ένα ακόμη  πρόβλημα που διαγνώσαμε ήταν τα σημεία τραυματισμού από την επαφή των κάτω φυσικών δοντιών 

Αποφασίσθηκε η κατασκευή προστατευτικού νάρθηκα  (Scheu) με καλή εφαρμογή  στα όρια και χώρο στα σημεία των βλαβών ώστε να αποθηκεύεται ποσότητα φαρμάκου και να προστατεύει από τις επαφές των κάτω φυσικών δοντιών με τον βλενογόννο. (φωτο5).

Τα φάρμακα ήσαν elugel για 15 ημέρες και εναλλακτικά periocline για άλλες 15 , τοποθετούντο στίς καθαρισμένες  με διαλύματα υπεροξειδίου του υδρογόνου και υπερήχους .

Για να προστατευθούν από την διάλυση από το σάλιο γινόταν άμεσα η τοποθέτηση του νάρθηκα.Τον νάρθηκα αυτόν, τον  έφερε κατά την διάρκεια της νύκτας αλλά και την ημέρα με διαλείμματα. Κατά την διαδικασία,τα  νεκρωτικά απολύματα που ήσαν ευκίνητα κατά τον 15ήμερο περιοδικό έλεγχο και  καθαρισμό ,αφαιρούντο.

Μετα 3 μήνες υπήρξε σημαντική βελτίωση με κάλυψη μεγάλου μέρους του αποκαλυμμένου οστού από νεόπλαστο  βλεννογόνο (φωτο 6). 

Τότε έγινε κατασκευή ολικής οδοντοστοιχίας με μαλακή βάση (moloplast) την οποία ο ασθενής χρησιμοποιούσε στήν μάσηση και κατά την κοινωνική του παρουσία (φωτο7)

Η κλινική εικόνα συνέχισε  να βελτιώνεται και οι βλάβες  συνέχισαν να καλύπτονται από βλενογόννο . Έτσι η χρήση του νάρθηκα δεν άλλαξε σε καμία φάση της θεραπείας με συνεχή  εφαρμογή των φαρμάκων  και με  προσοχή εις  την διατήρηση αυτού καθαρού και με καλή εφαρμογή στην ουλοπαρειακή ώστε να αποφεύγουμε τους τραυματισμούς.

Δύο χρόνια μετά (2019) ,υπήρξε κάλυψη των περισσοτέρων βλαβών (φωτο 8) με φυσιολογικό βλεννογόνο  και η κατάσταση έμεινε απόλυτα σταθερή .Έτσι έγινε προσεκτική αναγόμωση της Ολικής οδοντοστοιχίας με σκληρό ακρυλικό (vertex) και ο ασθενής επισκέπτεται το ιατρείο για περιοδικό έλεγχο ανα 4 μηνο  .

The post ΟΣΤΕΟΝΕΚΡΩΣΗ(MRONJ) – ΝΕΑ ΣΥΝΤΗΡΗΤΙΚΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΤΑΔΙΟΥ ΙΙΙ appeared first on Οδοντιατρική Φροντίδα - Οδοντίατρος Χρήστος Κωνσταντινίδης - Καλωσήρθατε.

The post νεότερες δημοσιεύσεις appeared first on Οδοντιατρική Φροντίδα - Οδοντίατρος Χρήστος Κωνσταντινίδης - Καλωσήρθατε.

The post νεότερες δημοσιεύσεις appeared first on Οδοντιατρική Φροντίδα - Οδοντίατρος Χρήστος Κωνσταντινίδης - Καλωσήρθατε.

http://blog.pharmacyline.gr/864-2/

Χρ. Κωνσταντινίδης: Τα εμφυτεύματα αποτελούν άριστη λύση αποκατάστασης της νωδότητας

 Pharmacyline.gr

Ιατρικά Θέματα

Iανουαρίου 21, 2016

Χρ. Κωνσταντινίδης***

D.D.S.-M.Sc (Προσθετoλoγ.) U.K

Η οδοντιατρική εμφυτευματολογία έχει προχωρήσει σημαντικά και οι εμφυτευματικές αποκαταστάσεις προσφέρουν στους ασθενείς ένα άρτια αισθητικό και λειτουργικό αποτέλεσμα.

Με ιδιαίτερη χαρά, φιλοξενούμε σήμερα στο blog μας τον κ. Χρήστο Κωνσταντινίδη, χειρουργό-οδοντίατρο με μεταπτυχιακά στην Προσθετική και στα Εμφυτεύματα (Master Προσθετικής –Bristol Un.) και σπουδές στην Οδοντιατρική Ακτινολογία (Παν. Αθηνών), ο οποίος μας μιλά για τις εξελίξεις στην σύγχρονη εμφυτευματολογία, τα κριτήρια που πρέπει να καθορίζουν την επιλογή των εμφυτευμάτων, αλλά και όλες τις παραμέτρους που πρέπει να συνυπολογισθούν για την σωστή και ασφαλή τοποθέτησή τους.

Κε Κωνσταντινίδη, τα εμφυτεύματα αποτελούν σήμερα μια διαδεδομένη επιλογή για την αποκατάσταση των ελλειπόντων δοντιών. Τι έχει αλλάξει σε σχέση με το παρελθόν, ώστε να θεωρούνται πλέον λύση εκλογής;

Τα εμφυτεύματα ήδη από τις πρώιμες φάσεις ανάπτυξης τους είχαν ποσοστά επιτυχίας που υπερέβαιναν το 90%. Η εξέλιξη των εταιρειών βελτίωσε τις επιφάνειες μέσω ειδικής επεξεργασίας (αμμοβολής, επεξεργασίας με οξέα κ.λπ.). Έτσι, τα εμφυτεύματα με αυτές τις επιφάνειες οστεοενσωματώνονται ταχύτερα, δηλαδή σε 4-6 εβδομάδες. Η επιφυλακτικότητα σταδιακά πέρασε και άρχισε να κτίζεται μια καλόπιστη σχέση με τους ασθενείς. Η ενημέρωση από τα έντυπα, τα ΜΜΕ, αλλά και το «word of mouth» μεταξύ των ασθενών ανέδειξαν τα εμφυτεύματα στην δημοφιλέστερη μέθοδο θεραπείας της νωδότητας. Συχνό σήμερα είναι το φαινόμενο οι ασθενείς να προτείνουν την εμφυτευματική θεραπεία σαν λύση εκλογής.

Έτσι, τη δεκαετία του 2000 ξεκίνησε μια ραγδαία αύξηση στον αριθμό των ασθενών που θεραπεύθηκαν και αντίστοιχα στον αριθμό των εμφυτευμάτων. Σήμερα οι αριθμοί εμφυτευμάτων έχουν υπερβεί κάθε προηγούμενο με 400.000 ανά έτος σε Η.Π.Α., Γαλλία και Γερμανία και 2 εκατομμύρια στην Βραζιλία. Αυτό οδήγησε σε αύξηση των courses με θέμα τα εμφυτεύματα με ανάλογη βελτίωση των γνώσεων, των ικανοτήτων, αλλά και του αριθμού των οδοντιάτρων που τοποθετούν εμφυτεύματα. Σήμερα, η δεξιότητα των οδοντιάτρων είναι ασύγκριτα καλύτερη σε σχέση με το παρελθόν, καθιστώντας τα εμφυτεύματα μια θεραπεία ρουτίνας.

Ένας ανασταλτικός παράγοντας για πολλούς ασθενείς είναι το κόστος. Μπορείτε να μας πείτε λίγα λόγια σχετικά με τα κριτήρια επιλογής εμφυτευμάτων και την σχέση τιμής-ποιότητας;

Τα εμφυτεύματα σήμερα δεν αποτελούν ακριβή θεραπεία για το μοναδικό αποτέλεσμα που δημιουργούν, αλλά και την χρονική διάρκεια που θεραπεύουν (με τα σημερινά δεδομένα επιτυχία άνω των 20 ετών). Σε κάθε θεραπεία υπάρχουν συγκεκριμένες παράμετροι που καθορίζουν το κόστος αυτής.

Το ένα μέρος είναι τα υλικά. Το κόστος του εμφυτεύματος επιβαρύνει ανάλογα με την τιμή του όλη τη θεραπεία. Με το σκεπτικό όμως ότι εμφύτευμα είναι συνήθως μια μη αναστρέψιμη θεραπεία, δηλαδή θα το φέρουμε για πάντα στο σώμα μας, η ποιότητα και όχι το κόστος αυτού θα πρέπει να είναι τα κριτήρια της επιλογής του.

Σε κάθε επάγγελμα υπάρχει ένας πολλαπλασιαστής ο οποίος συσχετίζει το κόστος με το προϊόν. Στην Οδοντιατρική, οι παράμετροι που κρατούν τον πολλαπλασιαστή σε υψηλά επίπεδα είναι η ευθύνη που έχει ο θεράπων ιατρός για την αποκατάσταση της υγείας του ασθενούς.

Σε πιο προοδευμένα κράτη, η ευθύνη αυτή προσδιορίζεται με ακρίβεια από τις ασφαλιστικές εταιρείες, με τις οποίες συμβάλλονται υποχρεωτικά, όλοι οι επαγγελματίες της υγείας, με αποτέλεσμα η θεραπεία να επιβαρύνεται και με το μεγάλο αυτό κόστος.

Τρίτη παράμετρος που επιβαρύνει μια εξειδικευμένη θεραπεία είναι το κόστος της αναγκαίας εκπαίδευσης, ώστε ο ιατρός να έχει πάντα το απαιτούμενο επίπεδο που θα του επιτρέπει να διαχειρίζεται με ασφάλεια ένα σύνθετο πρόβλημα. Στο εξωτερικό, ο οδοντίατρος είναι υποχρεωμένος να λαμβάνει κατ’ έτος συνεχιζόμενη εκπαίδευση, η οποία πιστοποιείται με μόρια ή πόντους ή μονάδες εκπαίδευσης. Αυτά βέβαια τα σεμινάρια δια βίου εκπαίδευσης κοστίζουν σε χρήματα, αλλά και χρόνο.

Τέταρτη παράμετρος είναι η υποχρέωση του θεράποντος να «καλύπτει» τον ασθενή με κάποιο βαθμό εγγύησης από μικρά και μεγάλα προβλήματα. Έτσι ένα σύνηθες χρονικό διάστημα εγγύησης είναι 5-10 χρόνια και το κόστος αυτής διαμορφώνεται ανάλογα με τα προβλήματα που θα εμφανιστούν. Τέτοια είναι κατάγματα στεφανών, αλλαγή βιδών, περιεμφυτευματίτιδα και σε σπάνιες περιπτώσεις απώλεια εμφυτεύματος.

Στις Η.Π.Α συνήθης τιμή των εμφυτευμάτων είναι 3-4000 $ ανά μονάδα μαζί με την προσθετική θεραπεία. Στην Ελλάδα, οι τιμές είναι ήδη αποδεκτά χαμηλές και το περιθώριο υγιούς πτώσης των τιμών έχει ακόμη το πολύ ένα 20%.

Μέσα από την μακρόχρονη εμπειρία σας στα εμφυτεύματα, μπορείτε να μας πείτε ποια είναι τα βασικά χαρακτηριστικά που πρέπει να πληροί ένα εμφύτευμα;

Οι εταιρείες εμφυτευμάτων με πολύχρονη πείρα, μεγάλο αριθμό χρηστών και καλή επιστημονική τεκμηρίωση θα πρέπει να προτιμώνται. Αυτές βέβαια συνήθως είναι οι ακριβότερες και σε αυτές είναι περισσότερο εξοικειωμένοι και οι περισσότεροι οδοντίατροι. Έχουν λύσει τα περισσότερα από τα προβλήματα και έχουν το μεγαλύτερο βαθμό εξέλιξης. Ταυτόχρονα επενδύουν σε υλικά άριστης ποιότητος αλλά και σε τεχνικές παρασκευής που μπορεί να έχουν υψηλό κόστος, εξασφαλίζουν όμως μέγιστη ακρίβεια και μηχανικές ιδιότητες. Είναι προφανές ότι οι παγκοσμίως καθιερωμένες, κορυφαίες εταιρείες εξασφαλίζουν επάρκεια ανταλλακτικών στο διηνεκές και σε όλα τα κράτη του κόσμου.

Αναφορικά με τα χαρακτηριστικά που ένα εμφύτευμα πρέπει σήμερα να πληροί είναι να μπορεί να εξασφαλίζει καλή σύνδεση με το abutment, συνεπώς πρέπει να έχει εσωτερική σύνδεση. Σε πολλές περιπτώσεις είναι επιθυμητό να παρέχεται από το σύστημα η δυνατότητα χρήσης στενότερου abutment(platform switching).Επιπλέον, η επιφάνεια θα πρέπει να είναι επεξεργασμένη με τα νεοτέρα δεδομένα και όχι machined.

Τα πλεονεκτήματα των εμφυτευματικών αποκαταστάσεων είναι γνωστά. Υπάρχουν όμως επιπλοκές και αντενδείξεις σε αυτή τη διαδικασία; Σε ένα από τα άρθρα σας με τίτλο «Περιεμφυτευματίτιδα: το τσουνάμι που έρχεται» θέσατε στο προσκήνιο του δημόσιου διαλόγου ένα σημαντικό πρόβλημα που θα μας απασχολήσει στο μέλλον.

Οι Mejer et al (2014) αναφέρουν ότι το 29,7% των ασθενών πάσχουν από περιεμφυτευματίτιδα, ενώ ο Berghlund εκτιμά ότι το ίδιο ποσοστό ανέρχεται στο 38%.

Γενικοί παράγοντες που σχετίζονται με τα περιοδοντικά νοσήματα όπως το περιβάλλον, ο τρόπος ζωής και μεταβαλλόμενοι ή σταθεροί γενετικοί παράγοντες αποδεικνύεται ότι συσχετίζονται με την έναρξη και την εξέλιξη της περιεμφυτευματίτιδας(S.Jepsen). Η γενική προδιάθεση (Lindhe, 2008) φαίνεται ότι παίζει σημαντικό ρόλο στην έναρξη και πορεία της νόσου.

Η τεχνολογία σήμερα με την ταυτότητα του γονιδιώματος δίνει με ακρίβεια την ευαισθησία τους στην περιοδοντίτιδα. Γενικά, όταν τα εμφυτεύματα αρχίσουν να έχουν βιολογικές επιπλοκές παρουσιάζουν πολύ δυσμενέστερη πορεία σε σχέση με τα αντίστοιχα προβληματικά (ενδο ή περιο) δόντια. Το ζήτημα πλέον είναι η στάθμιση των πλεονεκτημάτων και των κινδύνων της εμφυτευματικής θεραπείας. Η νωδότητα είναι σήμερα μια «αναπηρία» με ψυχολογικές, διατροφικές και αισθητικές προεκτάσεις. Σίγουρα, η ύπαρξη του κινδύνου της περιεμφυτευματίτιδος είναι μια αποδεκτή πραγματικότητα. Βέβαια, σε κατηγορίες ασθενών που ο κίνδυνος αυτός είναι μεγαλύτερος όπως οι καπνιστές, ασθενείς με διαβήτη, γενικά νοσήματα, λήψη διφωσφονικών θα πρέπει να είναι αυστηρότερα τα κριτήρια τοποθέτησης. Σε ασθενείς της «τέταρτης» ηλικίας, η βασική μνεία θα πρέπει να είναι η δημιουργία απλών προσθετικών αποκαταστάσεων. Είναι δύσκολη και σε πολλούς προϊούσης της ηλικίας καθίσταται αδύνατη η διατήρηση καλής στοματικής υγείας και φροντίδας των εμφυτευμάτων. Το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με την συσχέτιση καρδιαγγειακών προβλημάτων με περιοδοντικά/περιεμφυτευματικά προβλήματα (porphyromonas gingivalis) συνηγορεί σε τοποθέτηση λίγων μόνο εμφυτευμάτων σε υπερήλικες με σκοπό την προσθετική αποκατάσταση με κινητές επένθετες. Στους ασθενείς υψηλού κινδύνου είναι προτιμότερο να αποφεύγεται η τοποθέτηση εμφυτευμάτων.

Σε γενικές γραμμές πρέπει να γνωρίζουμε:

α) το κάπνισμα τετραπλασιάζει τον κίνδυνο περιεμφυτευματίτιδας (CH. Mayfield, 2008).

β) η κακή στοματική υγιεινή δεκατετραπλασιάζει τον κίνδυνο της περιεμφυτευματίτιδας (Rocuzzo et al, 2010),

γ) η ύπαρξη χρόνιας περιοδοντίτιδας αυξάνει 4 φορές τον κίνδυνο περιεμφυτευματίτιδας.

Τί να περιμένουμε στο μέλλον από τον χώρο της οδοντιατρικής εμφυτευματολογίας;

Εξελίξεις ραγδαίες δεν περιμένω. Όλα όσα οι εταιρείες είχαν εμφανίσει ως εύκολο ή επικείμενο, δεν ήλθαν ή δεν έφεραν τις αλλαγές που αναμένονταν. Έτσι, εμφυτεύματα με δυνατότητα απελευθέρωσης αυξητικών παραγόντων, 3Dεκτυπωμένα σε σχήμα φυσικού δοντιού εμφυτεύματα, εμφυτεύματα με ανατομικές αναλογίες κατ’ αντιστοιχία με τα φυσικά δόντια, ή εμφυτεύματα από σύνθετα υλικά, κεραμικά και άλλα πολλά έμειναν σαν μελλοντική υπόσχεση, σαν το «μεγάλο θέμα» κάποιου συνεδρίου.

Φαίνεται ότι τα εμφυτεύματα θα παραμείνουν κυλινδρικά, με κυλινδρικό και ισουψή αυχένα, με μικρή διάμετρο (3,2-4,5mm), και μάλλον από το υλικό που κατασκευάζονται και σήμερα. Άρα τι μπορεί να αλλάξει?

Η διάγνωση και τα software διαχείρισης της θεραπείας προχωρούν ραγδαία και μας προετοιμάζουν σε μεγάλο βαθμό για την εμφύτευση και την οστική αναγέννηση. Το πλέον σημαντικό εργαλείο στην σύγχρονη εμφυτευματολογία είναι το CBCT. Στο ιατρείο μου το CBCT είναι ο ακρογωνιαίος λίθος της διάγνωσης, του σχεδίου θεραπείας και του χειρουργικού σταδίου. Το CBCT έχει συμβάλει και στην τοποθέτηση flapless, δηλαδή χωρίς αναπέταση κρημνού που στις περιπτώσεις που ενδείκνυται απλοποιεί την χειρουργική διαδικασία. Επίσης η αυξανόμενη γνώση στην βιολογία των περιεμφυτευματικών ιστών οδηγεί συνεχώς σε αισθητικότερα αποτελέσματα ιδίως στην αισθητική ζώνη.

Συμπερασματικά, εμφυτεύματα τοποθετούμε σε ελλείποντα δόντια και όχι αντικαθιστώντας φυσικά δόντια. Η τεχνική ΔΟΝΤΙΑ ΣΕ ΜΙΑ ΜΕΡΑ θα πρέπει να αποφεύγεται δίνοντας τον απαιτούμενο χρόνο για τις διαδικασίες της επούλωσης και του remodelling. Μετά από 26 χρόνια εμφυτευματολογίας στο ιατρείο μου, πιστεύω ότι τα εμφυτεύματα αποτελούν μια άριστη λύση αποκατάστασης της νωδότητος με πολύ προσιτό κόστος, ελάχιστη χειρουργική καταπόνηση και ιδανική πρόγνωση στον χρόνο.

Χρήστος. Κωνσταντινίδης

D.D.S.-M.Sc (Προσθετoλoγ.) U.K

*** Ο κ. Χρ. Κωνσταντινίδης, έχει 25χρονη στρατηγική θέση στην οδοντιατρική συνεχιζόμενη εκπαίδευση, είναι συντάκτης σε σημαντικά έντυπα του χώρου με εκατοντάδες άρθρα και πολυάριθμες ομιλίες, εργασίες και δημοσιεύσεις σε διεθνή συνέδρια και περιοδικά. Ασχολείται 26 χρόνια με την Εμφυτευματολογία στο ιδιωτικό του ιατρείο, αλλά και ως μέλος χειρουργικής ομάδας σε νοσοκομείο. Ασχολείται επίσης και με την Οδοντιατρική Ακτινολογία (CBCT , πανοραμικές ).

The post ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΧΡΗΣΤΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗ appeared first on Οδοντιατρική Φροντίδα - Οδοντίατρος Χρήστος Κωνσταντινίδης - Καλωσήρθατε.