Οι ενδοστοματικές παθήσεις είναι η αιτία του 80-85% των περιπτώσεων που σχετίζονται με την χαλίτωση[1].Η χαλίτωση σχετίζεται με πτητικές ενώσεις θείου.Αυτές που σχετίζονται με την χαλίτωση ,επιδεινώνουν την περιοδοντική νόσο, μειώνουν την κολλαγονοσύνθεση και πρωτεϊνοσύνθεση και επιδεινώνουν την άμυνα του στοματικού βλενογόννου.. Οι περιοδοντικές μολύνσεις δημιουργούν τεράστια αύξηση στα Gram-αρνητικά βακτηρίδια που παράγουν τις πτητικές ενώσεις θείου (VSCs). Η συσχέτιση μεταξύ αναερόβιων βακτηρίων που παράγουν VSCs και halitosis έχει τεκμηριωθεί εκτενώς[2]. Οι σημαντικότερες VSCs είναι το υδρόθειο (H₂S), το μεθυλομερκαπτάνη και το διμεθυλοσουλφίδιο.[3]. Η ράχη της γλώσσας είναι η μεγαλύτερη δεξαμενή βακτηρίων ως πηγή δυσοσμίας αερίων. [1] Η ουλίτιδα, τα στοματικά έλκη, το περιοδοντικό απόστημα και η ερπητική ουλίτιδα είναι μερικές από τις παθολογίες που οδηγούν σε αυξημένα VSCs. Οι διαμίνες  όπως η πουτρεσκίνη και η cadaverine είναι επίσης υπεύθυνες για τη στοματική δυσοσμία όπως με την αύξηση του βάθους της περιοδοντικής τσέπης. μείωση του οξυγόνου, με  αποτελεσμά χαμηλό pH που είναι απαραίτητο για την ενεργοποίηση της αποκαρβοξυλίωσης των αμινοξέων σε δυσοσμία διαμινών. [2]

Οι οδοντογενείς λοιμώξεις περιλαμβάνουν κατακράτηση υπολειμάτων τροφών σε βαθιές τερηδονικές  βλάβες σε ευρείες μεσοδόντιες περιοχές, σε ελαττωματικές αποκαταστάσεις, εκτεθειμένο νεκρωτικό πολτό, πάνω σε ακρυλικές οδοντοστοιχίες τη νύχτα, σε λοίμωξη από τραύμα ,σε  ακατάλληλη πρόθεση και περιοδοντική νόσο. Η απουσία ή ανεπάρκεια σάλιου  έχει ως αποτέλεσμα αυξημένο μικροβιακό φορτίο Gram-αρνητικό, το οποίο αυξάνει τα VSCs, μια γνωστή αιτία δυσοσμίας. Νοσήματα όπως σύφιλη, φυματίωση, στοματίτιδα, ενδοστοματική νεοπλασία και περιεμφυτίτιδα επιτρέπουν τον αποικισμό μικροοργανισμών που απελευθερώνουν μεγάλη ποσότητα ενώσεων δυσοσμίας.[3,4].Γενικά είναι απαραίτητη η διάκριση της πρέλευσης της κακοσμίας (μύτη δηλαδή ιγμόρεια ή στόμα)(5). Η χρωματογραφία αερίου (GC) αναλύει τον αέρα, τεμαχίδια απο το επιθήλιο της γλώσσας/Είναι μέθοδος αντικειμενική, αναπαραγώγιμη και αξιόπιστη. [6] Το GC είναι ιδιαίτερα ειδικό για τα VSCs και μπορεί να ανιχνεύσει τα οσμώδη μόρια ακόμα και στις χαμηλές συγκεντρώσεις. Ωστόσο, είναι ακριβό, ογκώδες και απαιτείται ένας καλά εκπαιδευμένος χειριστής[7]. Η φορητή συσκευή ανίχνευσης του πτητικού  σουλφιδίου είναι εύκολη στην χρήση, αλλά είναι ευαίσθητη μόνο στις ενώσεις που περιέχουν θείο. Σε μελέτες η δέσμευση (οξείδωση) των VSCs και του θείου που περιέχουν αμινοξέα από οξειδωτικό παράγοντα όπως το διοξείδιο του χλωρίου (χλωροδιαξικό) μείωσε τη συχνότητα εμφάνισης δυσοσμίας στο 29% των υποκειμένων των δοκιμών μετά από 4 ώρες(8). Σε άλλη μεέτη τα θετικά φορτισμένα μεταλλικά ιόντα συνδέονται με ρίζες θείου που αναστέλλουν την έκφραση VSCs[9]. Μια πρόσφατη μελέτη έδειξε ότι η καθημερινή κατανάλωση δισκίων με προβιοτικό Lactobacillus salivarius WB 21 θα μπορούσε να βοηθήσει στον έλεγχο των από του στόματος παραγόντων δυσοσμίας και δυσοσμίας [10]. Ο συνδυασμός του ελαίου δέντρων τσαγιού (0.05%)και του άλφα-bisolol (0.1%)άσκησε μια συνεργιστική ανασταλτική επίδραση στο halitosis που συνδέεται με το Gram-θετικό στέλεχος Solobacterium moorei [11].Γενικά η πρόληψη με μείωση του μικροβιακού φορτίου στην στοματική κοιλότητα πλεονεκτεί σε σχέση με τις μεθόδους δέσμευσης των θειούχων προϊόντων που παράγουν αυτά.

Φαρμακευτική αγωγή

1.Οδοντόκρεμα-στοματικό διάλυμα   με σύμπλοκο ψευδαργύρου (π.χ.Odor blocker-Fresyderm)

2.Προβιοτικά π.χ.  Lactobacillus salivarius WB 21.

3.Αντιμετώπιση ξηροστομίας με υποκατάστατο (π.χ. dry mouth gel) ,περιορισμό του οινοπνέυματος

4.Περιορισμό φλεγμονών των ούλων  με CHX (Actisept,Clorhexyl,Plak Away κλπ) cetylpyridinium chloride (CPC) και triclosan.

5.Καθαρισμός της γλώσσας με ειδικές συσκευές.

Σε βαρειές περιπτώσεις συνιστώνται  πλύσεις με διάλυμα Μετρονιδαζόλης 2 φορές την ημέρα για 10 ημέρες.

7.Γενικά συνιστάται το συχνό ξέπλυμα του στόματος ακόμα και με νερό για αποκατάσταση του ph. ( Συνιστώνται διαλύματα chlorine dioxide και ψευδάργυρου). Οι πλύσεις στόματος που περιέχουν CHX και CPC θα μπορούσαν να εμποδίσουν την παραγωγή VSCs, ενώ οι πλύσεις στόματος που περιέχουν διοξείδιο του χλωρίου και ψευδάργυρο μπορεί να εξουδετερώσουν τις ενώσεις θείου .

8.Για ενδοκρινολογικές νόσους παραπομπή σε ενδοκρινολόγο.

9.Για  φλεγμονές του ανώτερου αναπνευστικού (πχ. Αμυγδαλίτιδα) λήψη  αντιβίωσης ,για γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση (GERD) και H.Pylori (ελικοβακτηρίδιο πυλωρού) ,παραπομπή (γενικά μείωση όξινων και μείωση όγκου γευμάτων ,περιορισμός stress,λήψη lanzoprazole (μείωση γαστρικών υγρών)

Πολλά φάρμακα συνδέονται με κακή αναπνοή, συνήθως επειδή στεγνώνουν το στόμα. Περιλαμβάνοται αντιισταμινικά, ηρεμιστικά, αμφεταμίνες, αντικαταθλιπτικά, διουρητικά, αποσυμφορητικά, αντιχολινεργικά και μερικά αντιψυχωσικά. Ορισμένα συμπληρώματα βιταμινών (ειδικά σε υψηλές δόσεις) είναι επίσης ένοχοι. Αν είναι δυνατόν σε συνεννόηση με τον θεράποντα μείωση τους.

Βιβλιογραφία

1. 1. Wilhelm D, Himmelmann A, Axmann EM, Wilhelm KP. Clinical efficacy of a new tooth and tongue gel applied with a tongue cleaner in reducing oral halitosis. Quintessence Int. 2012;43:709–18. 
   2. Delanghe G, Ghyselen J, van Steenberghe D, Feenstra L. Multidisciplinary breath-odour clinic. Lancet. 1997;350:187. 
   3. Bollen CM, Beikler T. Halitosis: The multidisciplinary approach. Int J Oral Sci. 2012;4:55–63
   4. Aylikci BU, Colak H. Halitosis: From diagnosis to management. J Nat Sci Biol Med. 2013;4:14–23. 
   5. Porter SR, Scully C. Oral malodour (halitosis) BMJ. 2006;333:632–5. 
   6. van den Broek AM, Feenstra L, de Baat C. A review of the current literature on aetiology and measurement methods of halitosis. J Dent. 2007;35:627–35. 
   7. Kini VV, Pereira R, Padhye A, Kanagotagi S, Pathak T, Gupta H. Diagnosis and treatment of halitosis: An overview. J Contemp Dent. 2012;2:89–95.
   8. Frascella J, Gilbert R, Fernandez P. Odor reduction potential of a chlorine dioxide mouthrinse. J Clin Dent. 1998;9:39–42. 
   9. Young A, Jonski G, Rölla G. Inhibition of orally produced volatile sulfur compounds by zinc, chlorhexidine or cetylpyridinium chloride – Effect of concentration. Eur J Oral Sci. 2003;111:400–4. 

The post Χαλίτωση appeared first on Οδοντιατρική Φροντίδα - Οδοντίατρος Χρήστος Κωνσταντινίδης - Καλωσήρθατε.

 Η πρόοδος της σύγχρονης τεχνολογίας έχει σημαντική επίδραση σε πολλούς τομείς  αλλάζοντας συνεχώς το πρόσωπο της Οδοντιατρικής.Απο τις πλέον εξελισσόμενες τεχνολογίες της Οδοντιατρικής είναι  η ψηφιοποίηση της αποτύπωσης και κατασκευής των προσθετικών εργασιών.

Σε αυτές η αποτύπωση των δοντιών και των φραγμών γίνεται  με  δημιουργία ενός STL αρχείου με τους παρακάτω τρόπους:

1)  με  σκανάρισμα του αποτυπώματος η του εκμαγείου,πού μέχρι σήμερα αποτελεί το χρυσό κανόνα.

Το σκανάρισμα γίνεται συνήθως με laser με ακρίβεια 15 µm με σάρωση σε 5 άξονες και ανάλυση 140 × 140 × 100 mm ιδεώδες για αποκαταστάσεις  σε όλο το τόξο( full arch restoration)

2) με άμεση λήψη της (τρισδιάστατης) εικόνας με τα  ΙΟS  (introral scanners)που μέχρι σήμερα χρεωνόντουσαν με σχετική ανακρίβεια. Με την συνεχή εξέλιξη τους όμως αρχίζουν να καθίστανται ολοένα και περισσότερο ακριβή και user friendly  με αποτέλεσμα να καθίστανται σταδιακά τμήμα του εξοπλισμού του σύγχρονου οδοντιατρείου.

Χαρακτηριστικό της εξέλιξης είναι η ανασκόπηση στον χρόνο σχετικών papers .Ετσι το 2013 οι Patzelt SB1, Vonau S, Stampf S, Att W (J Am Dent Assoc. ) βρίσκουν ότι τα IOS ανακριβή με precision apo 21.6  έως 698.0 μm.Το 2014 σε εργασία των Patzelt SB1, Emmanouilidi A, Stampf S, Strub JR, Att W. (Clin Oral Investig.) , αναφέρεται ότι οι συσκευές IOS είναι ανακριβή για πολλαπλές παρασκευές ( the results suggest that the inaccuracies of the obtained datasets may contribute to inaccuracies in the final restorations).

Οι συσκευές όμως εξελίσσονται και έτσι σε paper  του 2016  ο  Park JM1.  Αναφέρει ακρίβεια τριών νεότερων μοντέλων IOSs (E4D dentist, Fastscan, iTero, Trios and Zfx Intrascan), 58.9 µm ,ενδεικτικό  της τεράστιας και συνεχούς εξέλιξης αυτών.

ΚΑΤΗΓΟΡΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ IOS

        Αναφορικά με την σάρωση

• Οptical coherence tomography (E4D ) Η τεχνολογία αυτή δεν απαιτεί συγκεκριμένη απόσταση από το δόντι
• active triangulation ( CEREC AC Bluecam, Fastscan ,Lava COS).Προσφέρειτηνμεγαλύτερηακρίβεια
• confocal microscopic technology (iTero, Trios , Zfx Intrascan) .Η τεχνολογία αυτή έχει την μεγαλύτερη ανάλυση.

Αναφορικά με την σύνθεση της εικόνας (Nedelcu et al. , Schaefer et al).

 1)Ανάκτησης στατικής εικόνας (CEREC AC Bluecam, E4D παλαιό μοντέλλο , iTero)

 2)Ανάκτηση video,( E4D NEVO, Fastscan, Lava COS, Trios, Zfx Intrascan)

Το βάθος πεδίου εξαρτάται από την χρησιμοποιούμενη τεχνολογία και εχει μεγάλη σημασία στην ακρίβεια αλλά και στη εκμάθηση και ευκολία χρήσης κάθε συσκευής.

      Σημαντική διαφοροποίηση των IOS  συσκευών είναι η χρήση ειδικής αντιανακλαστικής σκόνης   σε κάποιες συσκευές ( CEREC AC Bluecam, Fastscan, Lava COS )σε άλλες δεν χρησιμοποιείται ποτέ  (iTero, PlanScan, Trios , Zfx Intrascan) και στην  E4D  σε κάποιες μόνο περιπτώσεις.

    Άλλη διαφορά είναι στην ανάλυση τους που επειδή είναι τρισδιάστατες υπολογίζεται όχι σε pixels αλλά σε πολύγωνα.

Ετσι ενδεικτικά αναφέρω την ανάλυση κάποιων γνωστών συσκευών

 iTero (42,687)

 Trios (28,280)

 Fastscan (20,210)

 E4D dentist (17,607)

 Zfx intrascan (10,432)

Μελέτες δίνουν αντιφατικά αποτελέσματα όπως  των Ender et al. πού αναφέρουν ότι σε ολικούς φραγμούς τα   IOS  που μελετήθηκαν εδωσαν στατιστικά μικρότερη ακρίβεια σε σχέση με την κλασσική μεθοδο .Οι Keul et al. σε ανάλογες μελέτες βρήκαν ότι το διάκενο στον αυχένα σε αποκατάσταση τεσσάρων τεμαχίων ζιρκονίας έφθανε μέχρι τα 127.23 µm. Αντίθετα οι Kim et al. πού αναφέρουν σε  μονήρεις αποκαταστάσεις διάκενο 23.9 ± 17.6 µm ,απόκλιση μεγαλύτερη της κλασσικής μεθόδου αλλά κλινικά αποδεκτής.

Παράγοντες που επιδρούν στην ακρίβεια

1)Η χρησιμοποιούμενη τεχνολογία

2) Απότομες κινήσεις μπορεί να επηρεάσουν το stitching και συμβάλλοντας αρνητικά στην παραμόρφωση μια και η χειρολαβή δεν είναι σταθερή μια και κρατείται με το χέρι.Ετσι σε εγγύς –άπω διάσταση η παραμόρφωση στα ios είναι σημαντικά μεγαλύτερη σε σχέση με την παρειογλωσσική με δεδομένο  την ανάγκη συνένωση (stitching) περισσότερων εικόνων,την παρεμβολής των ομόρων δοντιών και τα βαθύτερα όρια.

3)Το μειωμένο βάθος πεδίου σχετίζεται με ανακρίβεια σε περιπτώσεις μεγάλων υποσκαφών,βαθειών παρασκευών , σε μακριά όμορα δόντια και φυσικά σε δυσκολία της λήψης της σάρωσης. Γενικά σε όλα τα IOS στατιστικά μεγαλύτερη ακρίβεια λαμβάνεται από ένθετα και μονήρεις αποκαταστάσεις  σε σχέση με τις γέφυρες.

 ΣΥΓΚΡΙΤΙΚΕΣ ΕΡΕΥΝΕΣ ΚΛΑΣΣΙΚΟΥ –ΨΗΦΙΑΚΟΥ ΑΠΟΤΥΠΩΜΑΤΟΣ

Οι Paul Seelbach  et al  προσπάθησαν να συγκρίνουν  το κλασσικό αποτύπωμα με το ψηφιακό. Εστι  in-vitro  από προκατασκευασμένα μοντέλλα   ελήφθησαν  κλασσικά και ψηφιακά αποτυπώματα σε 10 στεφάνες. Μετρήθηκε η προσβάσιμη οριακή ανακρίβεια (AMI) και η εσωτερική προσαρμογή (IF) Η απόκλιση από το κύριο μοντέλο καθορίζει την αλήθεια της μεθόδου εντύπωσης. Αυτά τα in-vitro αποτελέσματα δείχνουν ότι η ακρίβεια της ψηφιακής εντύπωσης είναι παρόμοια με αυτή της συμβατικής εντύπωσης.  Εντός των περιορισμών αυτής της in vitro μελέτης, ευρέθη  ότι τα συστήματα ψηφιακής εντύπωσης επιτρέπουν την κατασκευή σταθερών προσθετικών αποκαταστάσεων με παρόμοια ακρίβεια με τις συμβατικές μεθόδους εντύπωσης.

Αντίστοιχα οι A Ender  et al  σε in vitro έρευνα  από ένα βασικό μοντέλο έλαβαν καλσσικό αποτύπωμα,ψηφιακό αποτύπωμα .Τα προκύπτοντα εκμαγεία σαρώθηκαν  με  επιτραπέζιο σαρωτή αναφοράς. Τα in-vitro αποτελέσματα έδειξαν  ότι η ακρίβεια της ψηφιακής εντύπωσης είναι παρόμοια με αυτή της συμβατικής εντύπωσης. 

Εύλογο είναι  ότι   αποτελέσματα στο εργαστήριο  θα πρέπει να επιβεβαιωθούν σε  κλινικές μελέτες μια και στο στόμα παρουσιάζονται περισσότεροι περιορισμοί για τα ios σε σχέση με το κλασσικό αποτύπωμα.

Σε μελέτη των    G Michelinakis et al  φάνηκε ότι  ψηφιοποίηση Full arch χρησιμοποιώντας το Trios IOS είναι πολύ πιο ακριβής σε σύγκριση με τη σάρωση με CBCT των σχετικών μοντέλων γύψου. Η αποτύπωση στα πρόσθια δόντια με το Trios  είναι στατιστικά πιο ακριβής σε σύγκριση με την αποτύπωση στα οπίσθια δόντια .Οι Rami Ammoun  et al   έδειξαν ότι σε συγκριτική μελέτη δύο IOS, η  παρουσία γειτονικών δοντιών μείωσε την ακρίβεια και των δύο σαρωτών.

Οι F. Mandelli et al  ⁵ μελέτησαν διάφορες  τεχνικές που αναπτύχθηκαν ειδικά για την αξιοποίηση της ψηφιακής προσέγγισης.Η ψηφιακή εντύπωση από μόνη της δεν ανιχνεύει όλες τις περιοχές που απαιτούνται λόγω ανεπαρκούς χώρου εργασίας (π.χ., στενές και βαθιές περιοχές, υποτιμήσεις), σάλιο, αιμορραγία, ή σε περιπτώσεις ινωδών ούλων που χρειάζονται νήμα  για να εκτοπισθούν. Τα δόντια στην προκειμένη περίπτωση προετοιμάστηκαν με λοξοτομή και  ψηφιακή εντύπωση πραγματοποιήθηκε σύμφωνα με τις οδηγίες του κατασκευαστή (3D Progress, Medical High Technologies). Οι ψηφιακές εικόνες επιθεωρήθηκαν, και έδειξαν ανεπαρκές βάθος ανάγνωσης στην ουλοδοντική σχισμή.  Σε κάποιες περιπτώσεις ενδείκνυται   η τεχνική υβριδικής αποτύπωσης δηλαδή κλασσικής αποτύπωσης  του προς αποκατάσταση δοντιού και συνένωση (stitching ) με το ψηφιακό αποτύπωμα.

Η ΕΡΕΥΝΑ ΜΑΣ

Στην  παρούσα έρευνα ,ελήφθη δεδομένο ότι σε συνθήκες εργαστηρίου  τα ios δίνουν συγκρίσιμα αποτελέσματα με το κλασσικό αποτύπωμα. Επίσης η σύκριση έγινε σε πρόσθιο δόντι μια και στα πρόσθια δόντια η αποτύπωση με IOS είναι ακριβέστερη . Ασθενής 27 ετών προσήλθε με κατάγμα εις το #11(φωτο).Στο CBCT   διεγνώσθη ότι το οδοντικό  κάταγμα έφθανε ισουψώς με την παρυφή της ακρολοφίας 5 mm υποουλικά υπερώια και   2 mm παρειακά.Εγινε ενδοδοντική θεραπεία και ανασύσταση με άξονα υαλονημάτων και συνθετη ρητίνη(φωτο).Εγινε παρασκευή του δοντιού για στεφάνη ολικής κάλυψης ZrO_2..Εγιναν δύο αποτυπώσεις , η μία με τοποθέτηση διπλού νήματος (Ultradent) ,δισκάριο  και σιλικόνη (3Μ STD & 7302  ) . Ακολούθως  κατασκευάσθηκε  η στεφάνη με το αναλογικό αποτύπωμα από ZrO₂  με  πενταξονικό κοπτικό (VHF-K5+ ). Για την αποτύπωση με το  IOS (TriOS 3 3shape)   λόγω της δυσκολίας  λήψης πολύ έντονα υποουλικών  παρασκευών, έγινε προσωρινή  συγκόλληση   της στεφάνης  πού κατασκευάσθηκε με το αναλογικό αποτύπωμα  (φωτο4) για 5 ημέρες  και την στιγμή πρό της ψηφιακής αποτύπωσης έγινε μια ήπια ουλεκτομή με diode  laser (doctor smile , 980nm)  (φωτο )  . Ετσι τα όρια ήταν σαφή και ευδιάκριτα ,χωρίς αιμορραγία και επικάλυψη από τα ινώδη ούλα της βαθιάς ουλοδοντικής αύλακας. Ελήφθη το αποτύπωμα με το TriOS (φωτο)  και κατόπιν σχεδιάσθηκε και κατασκευάσθηκε  η δεύτερη στεφάνη  (φωτο ) σε  πενταξονικό κοπτικό (VHF-K5+).Η  στεφάνη με το κλασσικό αποτύπωμα ακόμη και με πρόχειρη κλινική επισκόπηση ήταν πολύ καλύτερη στην εφαρμογή στα όρια του δοντιού. Με την στεφάνη αυτή ελήφθη CBCT  (φωτο ) στο οποίο φάνηκε η απόλυτη εφαρμογή της , ακόμη και στα πολύ δύσκολα  σημεία  του υπερωίου κατάγματος (CS 9000 3D  ,voxel size 72μm).Ετσι το κολόβωμα του κλασσικού αποτυπώματος που (με δεδομένο το CBCT)  είχε αμελητέα παραμόρφωση χρησιμοποιήθηκε σαν μέτρο σύγκρισης της στεφάνης που κατασκευάσθηκε από το IOS.

Στις φωτογραφίες φαίνεται η μεγάλη έλλειψη εφαρμογής της  στεφάνης που κατασκευάσθηκε  από το ψηφιακό αποτύπωμα σε σχέση με τα  όρια της παρασκευής του κολοβώματος του κλασσικού αποτυπώματος (φωτο ) .

Στην ψηφιακή αποτύπωση φάνηκε ανεπαρκές βάθος ανάγνωσης στο βάθος αλλά και στο εύρος της παρασκευής στα όρια. Εύλογο είναι ότι γεννάται το ζήτημα από των ορίων της πιστότητας των IOS ,δηλαδή το μέγιστο βάθος και εύρος αύλακας  και άλλες σχετικές  παραμέτροι.Ετσι σκόπιμο είναι να  ελέγχουμε την εφαρμογή των προσθετικών εργασιών σε υποουλικά όρια με ακτινογραφία η με λεπτόρρευστο .Βέβαια η μόνη δυνατότητα απόλυτου ελέγχου ακόμη και σε κάθετη τομή στην ακρολοφία, είναι το CBCT.

Τα ευρήματα μας συμφωνούν με άλλες εργασίες με πρόσθετη αξιολόγηση την τεκμηρίωση του CBCT, τις  ιδεώδεις συνθήκες αποτύπωσης με το IOS μια και δεν είχαμε σάλιο,αιμορραγία η παρεμβολή ούλων(F. Mandelli et al)  και την παρασκευή με βάθρο.

Η στεφάνη από το κλασσικό αποτύπωμα τελικά  συγκολλήθηκε με ρητινώδη κονία (φωτο).

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

Με δεδομένο την  πολύ ανακριβή αποτύπωση των IOS κάτω από κάποιες συνθήκες ,όχι απόλυτα καταγεγραμμένες φαίνεται ότι η  γενικευμένη αντικατάσταση του κλασσικού αποτυπώματος απο το ψηφιακό ,απέχει  απο την πραγματικότητα .

The post ΕΝΔΟΣΤΟΜΑΤΙΚΑ SCANNERS (IOS) – ΚΛΙΝΙΚΗ ΕΡΕΥΝΑ ΣΤΗΝ ΑΚΡΙΒΕΙΑ (?) ΤΗΣ ΜΕΘΟΔΟΥ ΣΕ ΥΠΟΥΛΙΚΑ ΟΡΙΑ. appeared first on Οδοντιατρική Φροντίδα - Οδοντίατρος Χρήστος Κωνσταντινίδης - Καλωσήρθατε.

Η πλάγια κεφαλομετρική, είναι μια τυποποιημένη και αναπαραγώγιμη μορφή ακτινογραφίας κρανίου που χρησιμοποιείται συστηματικά στην ορθοδοντική για την διάγνωση  των σχέσεων των δοντιών αλλά και των γνάθων μεταξύ τους αλλά και με βασικά ανατομικά σημεία του κρανίου. Η πλάγια  κεφαλομετρική ακτινογραφία όντας τυποποιημένη  τυποποίηση μας δίνει συγκρίσιμα αποτελέσματα  που  είναι καθοριστικά για την δομή της θεραπείας της ορθοδοντικής ανωμαλίας. Η ψηφιακή πλάγια  κεφαλομετρική δίνει το πλεονέκτημα της αυτόματης κεφαλομετρικής ανάλυσης με πρόγραμμα αλλά και της άμεσης μεταφοράς στον ορθοδοντικό με mail.

Κύριες ενδείξεις

Οι κύριες κλινικές ενδείξεις της πλάγια κεφαλομετρικής ,είναι  η ορθοδοντική, ορθογναθική χειρουργική και κάποια περιστατικά προσθετικής στην αισθητική ζώνη. Ακόμη όμως και στην εμφυτευματολογία η πλάγια κεφαλομετρική ακτινογραφία είναι ένα διαγνωστικό εργαλείο στην ιδεώδη διάγνωση της επιλογής μεταξύ κινητής  η ακίνητης  προσθετικής αποκατάστασης ,ιδιαίτερα σε περιπτώσεις μεγάλης  απορρόφησης της άνω γνάθου. Επιπλέον  βοηθά στην αξιολόγηση του αεραγωγού ,όπως σε περιπτώσεις υπνικής άπνοιας αλλά και σε περιπτώσεις εντόνων αδενοειδών εκβλαστήσεων .

Η πρόσθια λήψη (PA) ενδείκνυται για αξιολόγηση των ιγμορείων .

Με κατάλληλο adaptor μπορεί να έχουμε ακτινογραφία της άκρας χειρός του παιδιού ,για αξιολόγηση της οστικής ηλικίας του.

Το Ιατρείο μας

Στο ιατρείο μας η ποιότητα της  ψηφιακής  κεφαλομετρικής ακτινογραφίας  από το υπερσύγχρονο ακτινολογικό μας Newtom είναι στα υψηλότερα δυνατά standards.Έχουμε την δυνανότητα άμεσης κεφαλομετρικής ανάλυσης ,εκτύπωσης σε ακτινολογικό εκτυπωτή και φυσικά αποστολής στον Ορθοδοντικό με mail. 

The post Κεφαλομετρική ακτινογραφία στην σύγχρονη Οδοντιατρική appeared first on Οδοντιατρική Φροντίδα - Οδοντίατρος Χρήστος Κωνσταντινίδης - Καλωσήρθατε.

Για την διάγνωση σε εμφυτεύματα ,όπως και σε  παρουσία έντονα ακτινοσκιερών υλικών  το CBCT δημιουργεί παραμορφώσεις και γενικά δεν είναι ακριβές .Για τον λόγο αυτό η Κλινική μας έχει προμηθευτεί  CBCT  Newtom τελευταίας γενιάς (στην θέση του CS9000 3D που διαθέταμε 2014-2020)  με σύστημα μείωσης του μεταλλικού θορύβου (MAR).

Στην διάγνωση για την τοποθέτηση εμφυτευμάτων

Η χρήση μεγάλων πεδίων με ταυτόχρονη χρήση Υψηλής Ανάλυσης του CBCT  μας (Newtom ),δίνει την απόλυτη δυνατότητα ιδεώδους διάγνωσης και ιδανικής τοποθέτησης εμφυτευμάτων

Σε κατάγματα 

το CBCT δίνει σαφέστερη διάγνωση ως προς την πραγματική φύση της βλαβης.  Στα  κάθετα και οριζόντια κατάγματα  στο CBCT εμφαίνεται η θέση και η έκταση του κατάγματος .

Σε ενδοδοντικές βλάβες

Στίς αλλοιώσεις ενδοδοντικής αιτιολογίας το CBCT δίνει το τεράστιο πλεονέκτημα της αξιολόγησης της έκτασης και της πρόγνωσης της βλάβης και της διατήρησης των δοντιών συμβάλλοντας  στην αποφυγή ταλαιπωρίας η malpractise του  ασθενή.

The post CBCT στην εμφυτευματολογία appeared first on Οδοντιατρική Φροντίδα - Οδοντίατρος Χρήστος Κωνσταντινίδης - Καλωσήρθατε.

Οι μηχανισμοί δράσης στο οδοντιατρικό laser είναι θερμικοί, μηχανικοί, θερμομηχανικοί και χημικοί. Οι λειτουργίες τους είναι κοπή, αιμόσταση και η αντιμικροβιακή δράση. Τα πλεονεκτήματά τους είναι η αιμόσταση, η ενεργοποίηση αιμοπεταλίων, η ελάττωση αναγκών για συρραφή, αποστείρωση ιστών, ελαττωμένη βακτηριαιμία, επιτάχυνση επούλωσης, ελάττωση σχηματισμού  ουλώδους ιστού, οιδήματος και μετεγχειρητικού πόνου. 

Το οδοντιατρικό laser στην ενδοδοντία.

 Η ενεργοποίηση των διαλυμάτων Χ.Μ επεξεργασίας γίνεται είτε με υπερήχους, είτε με laser (diode, Er:YAG, Νd:YAG). Mε το φωτοακουστικό φαινόμενο  το laser (ιδίως το Νd:YAG  που έχει μεγαλύτερη διείσδυση) δημιουργούνται  φυσαλίδες.  Η φυσαλίδα ωθείται προς το εσωτερικό του δοντιού και τελικά η ενέργειά της μετατρέπεται σε κύμα πιέσεων που ταξιδεύει με υπερηχητική και στη συνέχεια με ηχητική ταχύτητα.

Το οδοντιατρικό laser στην Περιοδοντολογία

Στην περιοδοντολογία εφαρμόζεται για την αιμόσταση, χαλινεκτομή, ουλεκτομή, αποεπιθηλιοποίηση, απομάκρυνση κοκκιώδους ιστού, αφαίρεση μελανίνης, εξάλειψη μικροβιακού φορτίου, βιοενεργοποίηση  και  αποκάλυψη εμφυτευμάτων.

Συνιστάται την προσεκτική τήρηση των κανόνων ασφαλούς χρήσης, όπως χρήση ειδικών  γυαλιών (κάθε μήκος κύματος έχει και τα δικά του), προσεκτική χρήση τους για την αποφυγή πρόκλησης βλαβών.

Προβλήματα  με τα laser

 Η αύξηση της παρεχόμενης ενέργειας  (joule) θα πρέπει να αξιολογείται πολύ προσεκτικά, γιατί η αλόγιστη χρήση της δημιουργεί νεκρώσεις και εγκαύματα. Επίσης, οι ενδείξεις θα πρέπει να μην παραβιάζονται, μια και πιθανή αποκάλυψη εμφυτεύματος  με  Νd:YAG θα μπορούσε να δημιουργήσει καταστροφή στην μεταλλική του δομή.  Σταδιακά αποκτά μεγαλύτερη διείσδυση στην περιοδοντολογία με την φωτοδυναμική θεραπεία (PDT) και φωτοενεργοποιούμενη θεραπεία (PADT) (Wilson et al, 1993, Komeric & Wilson, 2002).

LLLT  laser

H θεραπευτική χαμηλής ισχύος είναι (LLLT) βελτιώνει την επούλωση των ιστών (Εndre Mester 1967), επιβραδύνει τον κυτταρικό θάνατο, βελτιώνει την αναλγησία  και τη φλεγμονή, μειώνει το οίδημα και λειτουργεί ευεργετικά σε νευρογενή πόνο και νευρολογικά προβλήματα.

Διοδικά λέιζερ

Σε άφθες και ερπητικές βλάβες η δράση των diode (2 w, cw 1×30 sec) δίνει καλά αποτελέσματα. Έδειξε κλινικά περιστατικά βιοενεργοποίησης (0,5 w, 50 mJ, 2 mn ανά 2 μέρες) με Νd:YAG και diode (980 nm,0,4w cw, non contact).

Τι είναι το  laser

To  laser είναι  μια ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία που προέρχεται από κρυστάλλους, αέρια ή υγρά.

Οι ιδιότητες του είναι 

1.  Η παράλληλη δέσμη
2.  Η εστίαση της παράλληλης δέσμης έχει την ιδιότητα αύξηση της ενέργειας.

Χαρακτηριστικά των  laser είναι το μήκος κύματος, η ενέργεια, η διάρκεια του παλμού, η μέγιστη ισχύς, ο ρυθμός επανάληψης των παλμών, ο συντελεστής απορρόφησης, η ροή, ο χρόνος θερμικής ανάπαυλας. Ο τρόπος μεταφοράς των δεσμών laser είναι είτε με βραχίονα και καθρέπτες, είτε με οπτική ίνα.

Όταν προσπίπτει μια ακτίνα laser σε κάποιον ιστό τότε έχουμε: ανάκλαση, σκέδαση, απορρόφηση.

Ιστορία του laser

Tο1917, ο Άλμπερτ Αϊνστάιν  έθεσε τα θεμέλια για την εφεύρεση του laser (λέιζερ) και τον προκάτοχό του, «τα Μέιζερ,» με τη θεωρητική βάση  ότι η ενίσχυση της φωτοηλεκτρική θα μπορούσε να εκπέμπουν μια ενιαία συχνότητα, ή υποκινημένη εκπομπή. Ο όρος λέιζερ είναι ένα αρκτικόλεξο για «Light Amplification by the Stimulated Emission of Radiation» και  ο πρώτος που την εισήγαγε το 1959 σε ένα άρθρο μεταπτυχιακός φοιτητής από το Πανεπιστήμιο Κολούμπια, Gordon Gould.

 Ο Theodore Maiman, στο Hughes Research Laboratories, Μαλιμπού, CA, δημιούργησε  το πρώτο σε λειτουργία λέιζερ,  χρησιμοποιώντας ένα μείγμα από ήλιο και νέον. Το 1961 δημηουργήθηκε ένα λέιζερ  από κρυστάλλους  yttrium-aluminum-garnet   με επίδεαση 1-3% neodymium (Nd: YAG) το οποίο εχει εφαρμογές τόσο σε  σκληρούς αλλά και σε μαλακούς  ιστούς, αλλά έχουν περιορισμούς  λόγω του υψηλού κόστους και κινδύνους  για θερμική βλάβη  στον πολφό. Το 1962, το argon laser αναπτύχθηκε, ενώ, το ruby laser έγινε το πρώτο ιατρικό λέιζερ για εφαρμογές σε  βλάβες του αμφιβληστροειδούς( 1963). Το 1964, Patel στο Bell  Laboratories ανέπτυξαν το λέιζερ του CO2. Σήμερα  τα  διοδικά λέιζερ χρησιμοποιούνται εκτενώς στο πεδίο κυρίως για ευρεία  εφαρμογή σε μαλακούς ιστούς αλλά και σε  χαμηλού επιπέδου λέιζερ θεραπείας (LLLT) ή «biostimulation». Το Er:YAG  αυξάνει τη θερμοκρασία του εμπεριεχόμενου Η2Ο.και έτσι το δημιουργούμενο κρουστικό κύμα διαρρηγνύει τα πρίσματα. Παλμικά  laser είναι τα Nd: YAG και το Er ενώ το diode και τα πιο πολλά CO₂ είναι συνεχή.

The post Οδοντιατρικό laser στην σύγχρονη οδοντιατρική appeared first on Οδοντιατρική Φροντίδα - Οδοντίατρος Χρήστος Κωνσταντινίδης - Καλωσήρθατε.

Η ακτινογραφία  άκρας χειρός των παιδιών (φωτο 1). Η ακτινογραφία  άκρας χειρός είναι η εξέταση του σταδίου της ανάπτυξης των παιδιών που παρέχεται από την Κλινική μας, με ελάχιστη ακτινοβολία λόγω προηγμένης τεχνολογίας του μηχανήματος αλλά και ακτινοπροστασίας.

Η ανάπτυξη του παιδιού

Αν και η αναπτυξιακή κατάσταση ενός παιδιού μπορεί να εκτιμηθεί από διάφορες παραμέτρους όπως το ύψος, το βάρος, τα δευτερογενή σεξουαλικά χαρακτηριστικά, η χρονολογική ηλικία  και η οδοντική ηλικία, η Σκελετική ανάπτυξη έχει θεωρηθεί η πιο αξιόπιστη μέθοδος.

Το επίπεδο ωριμότητας του σκελετού μπορεί ουσιαστικά να προσδιοριστεί βάσει δύο χαρακτηριστικών:

1. Το επίπεδο ανάπτυξης σε περιοχές που υποβάλλονται σε οστεοποίηση
2. Το επίπεδο συσσώρευσης ασβεστίου σε αυτές τις περιοχές. Από την παιδική ηλικία έως την ενηλικίωση, αυτά τα δύο χαρακτηριστικά ακολουθούν ένα συγκεκριμένο  πρότυπο και χρονοδιάγραμμα. 

Δεν είναι σαφές ποιοι παράγοντες καθορίζουν την διαδικασία και τα στάδια ωρίμανσης, αλλά είναι βέβαιο ότι η γενετική, η διατροφική, η μεταβολική, η κοινωνική, η συναισθηματική, περιβαλλοντικοί παράγοντες και ορμόνες, όπως η θυροξίνη, η αυξητική ορμόνη και τα στεροειδή φύλου παίζουν σημαντικούς ρόλους. Υπάρχουν δύο ηλικίες ενός παιδιού: η Χρονολογική (ηλικία του παιδιού)  και η Σκελετική (με βάση την ωρίμανση των οστών του  παιδιού). 

Γενικά μεγαλύτερη ασυμφωνία μεταξύ σκελετικής και χρονολογικής ηλικίας  εμφανίζεται σε παιδιά που ξεκινούν την εφηβεία νωρίς. Τα κορίτσια σε οποιαδήποτε ηλικία, έχουν προχωρημένη σκελετική ανάπτυξη  σε σύγκριση με τα αγόρια. Η χρονική περίοδος για την επιφυσιακή σύντηξη και το κλείσιμο της φυσικής ποικίλλει επίσης. μεταξύ 10 και 25 ετών, και σε κορίτσια περίπου 2 χρόνια νωρίτερα από τα αγόρια.

Διάγνωση του σταδίου ανάπτυξης του παιδιού

Πολλές διαφορετικές περιοχές του σώματος (το χέρι, το πόδι, το γόνατο, ο αγκώνας, ο ώμος και το ισχίο) έχουν μελετηθεί με την ελπίδα να αναπτύξουν μια μέθοδο που μπορεί να παρέχει μια ακριβή αξιολόγηση της ανάπτυξης. Το χέρι και ο καρπός διαθέτει βολικά πολλά οστά και επιφύσεις που ωριμάζουν σε μια σαφώς καθορισμένη εξέλιξη με την πάροδο του χρόνου και οι οποίες αξιολογούνται επίσης εύκολα σε μία μόνο ακτινογραφία. . Τα καρπιαία οστά δεν οστεοποιούνται κατά τη γέννηση και οστεοποιούνται αποκλειστικά μέσω των κύριων κέντρων οστεοποίησης.  Τα ομαλό οστούν και το κεφαλωτό οστούν  είναι τα πρώτα που εμφανίζουν κέντρα οστεοποίησης (2 ^ο έως 4 ^ος μήνας), ενώ το πισοειδές οστούν (φωτο 2). είναι το τελευταίο  και διαγιγνώσκεται από την ειδική ακτινογραφία της άκρας χειρός.

φωτο 2

ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΜΕ ΑΚΤΙΝΟΓΡΑΦΙΑ ΑΚΡΑΣ ΧΕΙΡΟΣ  (η πλέον χρησιμοποιούμενη και τεκμηριωμένη)

 Από την ακτινογραφία της άκρας χειρός μπορεί να διαγνωσθεί η σχετική ωριμότητα ενός ασθενούς σε μια συγκεκριμένη στιγμή στη ζωή του.  Οι μέθοδοι που χρησιμοποιούνται παγκοσμίως είναι οι Greulich και Pyle (GP) και Tanner and Whitehouse (TW2, TW3), (και οι δύο βασίζονται σε ακτινογραφίες του αριστερού χεριού). Η μέθοδος TW βασίζεται στην απόκτηση βαθμολογίας για τα σχετικά οστά μέσω μιας λεπτομερούς δομικής ανάλυσης και του αθροίσματος των σημείων που αποδίδονται στα οστά με βάση αυτήν την ανάλυση του καρπού. Η μέθοδος Fels χρησιμοποιείται λιγότερο συχνά.  Μια πλήρως αυτοματοποιημένη μέθοδος BA (BoneXpert, Visiana, Δανία), η οποία φαίνεται να είναι κλινικά αποδεκτή. (παρουσιάστηκε το 2008).

Εναλλακτικές μέθοδοι:

• η υπερηχογραφική απεικόνιση 
• η μαγνητική τομογραφία 

                                                                         Χρήστος Κωνσταντινίδης

The post Ακτινογραφία άκρας χειρός appeared first on Οδοντιατρική Φροντίδα - Οδοντίατρος Χρήστος Κωνσταντινίδης - Καλωσήρθατε.

Η αντίληψη ότι όλα τα εμφυτεύματα είναι ίδια  που έχει αρχίσει να διατρέχει τον μέσο οδοντίατρο δυστυχώς έχει δημιουργήσει ακόμη μεγαλύτερη ασάφεια η οποία πολλές φορές αρχίζιε να στρέφεται εις βάρος του ασθενούς.Η αντίληψη αυτή προέρχεται από την έλλειψη σαφών συγκριτικών ερευνών που να καταδεικνύουν την  υπεροχή η υστέρηση κάποιου συστήματος σε χαρακτηριστικά.Βέβαια επιμέρους εργασίες υπάρχουν αλλα συνήθως αφορούν τις καθιερωμένες και “ακριβές” εταιρείες  που έχουν ιστορικότητα 20 και πλέον ετών και μάλιστα για περιορισμένες παραμέτρους ,όπως η περιεμφυτευματίτιδα.

Το άλλο στοιχείο της υπεραπλούστευμένης άποψης ότι όλα είναι ίδια προκύπτει από την απλή δομή του εμφυτεύματος.Ειναι μια βιδα!!Δηλαδή μια ράβδος πού ο CNC τόρνος την κόβει ,την τρυπάει και διαμορφώνει το σπείρωμα της ,όπως και τόσες άλλες βίδες που χρησιμοποιούνται στην μηχανολογία.Αν βέβαια σταθούμε με ποιό κριτική άποψη  στην έννοια της απλότητος της βίδας θα δούμε ότι υπάρχουν ειδικές  βίδες (CELA) για γέφυρες που αντέχουν 1 τόννο με 2 εκατοστα διάμετρο,βίδες για ρόδες τραίνων (BERARDI)  και ακομη  άλλες για τον διαστημικό σταθμό.Φυσικά το κόστος αυτών είναι τεράστιο και άσχετο με τις φθηνές βίδες .

Τι όμως είναι αυτά τα οικονομοτεχνικά  χαρακτηριστικά ενός εμφυτεύματος ,που δηλαδή οφείλεται το τελικό κόστος ενός εμφυτεύματος;

Το πρώτο είναι η σχεδίαση και η έρευνα .Ιδιαίτερα στα πρώτα βήματα της εμφυτευματολογίας αυτό συνέβαλε σημαντικά στο τελικό κόστος.Μερικά εχουν χρωματισμένες επιφάνειες  για καλύτερη αισθητική στα ούλα ,laser lock,σύνδεση που εξασφαλίζει την χαλάρωση της βίδας,platform switch  αι φυσικά το σπείρωμα ² .Γενικά κάποια από αυτά τα χαρακτηριστικά συμβάλλουν στην ποιότητα του εμφυτεύματος και η γνώση του θεράποντα στην εμφυτευματολογία θα πρέπει να τα αναζητά ασχέτων με την δικαιολογημένη αυξημένη τιμή.Σταδιακά με την επιβράδυνση της εξέλιξης αυτών ,το κόστος αυτό μειώθηκε με αποτέλεσμα ακόμη και τα πλέον καθιερωμένα εμφυτεύματα  η να οδηγηθούν σε προσφορές η να μειώσουν το κόστος.Αλλες εταιρείες ήλθαν και πήραν την σχεδίαση,αντιγράφοντας το αρχικό σχέδιο αυτών των εταιρειών η αγοράζοντας εργοστάσια πού παρήγαγαν κάποιες σειρές από αυτά .

Ο άλλος παράγοντας είναι  η πρώτη ύλη που παράγονται.Αυτή  είναι το Τιτάνιο Το τιτάνιο είναι το μόνο στοιχείο που προσφέρει το μοναδικό συνδυασμό της αντοχής,της σκληρότητος, του ελαφρού βάρους, και της βιοσυμβατότητος. Η σκληρότητα της επιφάνειας του τιτανίου  μπορεί να μετρηθεί με  δοκιμή Vickers ή Brinell .Ετσι έχουμε  τιτάνιο 1 (μαλακότερο)  τιτάνιο  2,  τιτάνιο  3, τιτάνιο 4 (σκληρότερο). Το κράμα  τιτανίου Ti-6Al-4V, Ti6Al4V η Ti-6-4 ονομάζεται grade 5 και περιέχει 6% aluminum, 4% vanadium, 0.25% (maximum) iron, 0.2% (maximum). Το κράμα Ti-6Al-4V είναι σημαντικά ισχυρότερο από το εμπορικά καθαρό τιτάνιο και προσφέρει την καλύτερη  δύναμη εφελκυσμού και την αντίσταση σπασίματος.Πολλές μάρκες εμφυτευμάτων χρησιμοποιούν το grade 4 και άλλες το grade 5.Επιπλέον με τρόπο που αποτελεί μυστικό για κάθε εταιρεία μετά την αγορά της πρώτης ύλης γίνεται πρόσθετη κατεργασία που του βελτιώνει τα χαρακτηριστικά.

Επιφάνεια

Υπάρχουν πολλές  παράμετροι που σχετίζονται με  τη βιολογική απόκριση του οστού σε ορισμένες δομές επιφάνειας. Μια επιφάνεια εμφυτεύματος είναι ένας  συνδυασμός χαρακτηριστικών επεξεργασίας σε διαφορετικές κλίμακες: 1. Συνολική μορφή λόγω του κυλινδρικού σχήματος  βίδας 2. Επιφανειακή ανομειογένεια λόγω, για παράδειγμα, κραδασμών κατά την  κατεργασία ή σημαδιών από εργαλεία κοπής 3. Μικροατέλειες όπως , για παράδειγμα, χαραγές ,πόρους ,κορυφές, γρατσουνιές και λακουβίτσες .Ετσι η τελειότητα ενός τόρνου  και η διαδικασία παραγωγής έχει μεγάλο αντίκτυπο στην απόλυτη ποιότητα του τελικού εμφυτεύματος.Η χώρα παραγωγής του εμφυτεύματος συνεπώς έχει μεγάλη σημασία  για την ποιότητα μια και κάθε χώρα ,αλλά πολλές φορές καί κάθε εργοστάσιο έχουν διαφορετικά standards ποιοτικού ελέγχου.Ο ποιοτικός έλεγχος (quality control) βασίζεται στον βαθμό ελέγχου αλλά και στον έλεγχο των παραγωμένων εμφυτευμάτων σε κάθε στάδιο παραγωγής του.Ετσι  ένα προιόν χαρακτηρίζεται τέλειο ανάλογα με τα standards που έχει βάλει η κάθε εταιρεία. Συνεπώς μια εταιρεία με καλύτερο brand name φροντίζει περισσότερο στην διατήρηση αυτού του ονόματος  αλλά και στην διατήρηση του πελάτη –οδοντιάτρου στο διηνεκές. Ετσι μια εταιρεία με μεγαλύτερη ιστορία έχει περισσότερο τα εχέγγυα για τήρηση ανώτερων standars σε σχέση με μια άλλη που δεν γνωρίζουμε την διάρκεια ζωής της.

Η επιφάνεια του εμφυτεύματος μπορεί να τροποποιηθεί όσον αφορά την τοπογραφία, τη χημεία, τη φυσική και τις μηχανικές ιδιότητες. Ειδικότερα, μέχρι στιγμής η επιφανειακή τοπογραφία και χημεία έχουν κερδίσει το μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Ann Wennerberg, αναφέρει ότι  ο βαθμός οστεοενσωμάτωσης μπορεί να ποικίλλει ανάλογα με την επιφανειακή μικροτοπογραφία. Η χημική σύνθεση και η διαμόρφωση βάθους από το εξωτερικό επιφανειακό στρώμα 5-10 nm  ,μπορούν να μετρηθούν με φασματοσκοπία ηλεκτρονίων Auger (AES) και φασματοσκοπία φωτοηλεκτρονίων ακτίνων Χ (XPS). Εκτός από τις μέσες υπολογιζόμενες παραμέτρους, υπάρχουν ακραίες παράμετροι ύψους, για παράδειγμα, S p , S v και S t . Τα μέγιστα σημεία κορυφής και κοιλάδας περιγράφονται από το S p Έχει προταθεί ότι η μέτρια αδρότητος μικροτοπογραφία των  εμφυτευμάτων παρουσιάζει την καλύτερη οστεοενσωμάτωση,

Πριν από τα μέσα της δεκαετίας του 1990, η συνήθης πρακτική για τις προδιαγραφές γεωμετρίας  του επιφάνειας του  εμφυτεύματος ήταν στην καλύτερη περίπτωση οι παράμετροι εύρους προφίλ 2D R a και R t που περιγράφουν το μέσο και μέγιστο εύρος του προφίλ (ISO 4287:1996). Σήμερα η μέτρηση και η προδιαγραφές της επιφάνειας γίνονται με βάση τα τρέχοντα πρότυπα EUR 15178N και ISO 25178 .

Ο τομέας των ιατρικών συσκευών είναι μία από τις πιο αυστηρά ρυθμιζόμενες βιομηχανίες, για προφανείς λόγους. Οι ιατρικές συσκευές και υλικά  είναι ένα σημαντικό εργαλείο στις προσπάθειες για τη βελτίωση της υγείας των ασθενών . Ως αποτέλεσμα, οι διεθνείς κανονισμοί και τα πρότυπα που ισχύουν για τα ιατροτεχνολογικά προϊόντα αναθεωρούνται συνεχώς και ενημερώνονται ώστε να αντικατοπτρίζουν πιθανά προβλήματα και ζητήματα ασφάλειας που  προκύπτουν.     Το 1977 από τη Διεθνή Ηλεκτροτεχνική Επιτροπή (IEC)θεσπίσθηκε το  IEC 60601-1, για τον Ιατρικό  εξοπλισμό . Το IEC 60601-1 έχει υποστεί μια σειρά από σημαντικές αναθεωρήσεις κατά τη διάρκεια των ετών σε μια προσπάθεια να παραμείνει επίκαιρη με νέες και προηγμένες ιατρικές τεχνολογίες. ¨Αλλα standards που αναφέρονται στα οδοντικά εμφυτεύματα είναι τα mdc medical device certification και Clean Implant Certificate.Ιδιαίτερα το τελευταίο  σκόπιμο είναι υπάρχει μια και οι πολύ καθαρές επιφάνειες αυξάνουν την επιφανειακή ενέργεια και την δυνατότητα προσκόλλησης των πρωτεινών Ο καθαρισμός γίνεται με αργόν η άζωτο και υπεριώδη ακτινοβολία.Προφανώς ακόμη και να υπάρχει το standard στην εταιρεία των εμφυτευμάτων , ο ποιοτικός έλεγχος είναι απαραίτητος σε μία τόσο λεπτή και  τεχνολογικά προηγμένη διαδικασία.

Πολλές  εταιρείες επίσης αναφέρουν πρόσθετα standards όπως 93/42/EEC,OHSAS 18001:2007 (Σύστημα Διαχείρισης για την Υγεία & Ασφάλεια στην εργασία),ISO 45001:2018,60601, ISO 14708 που όμως δεν αναφέρονται στο εμφύτευμα ,αλλά στην εργονομία και το εργασιακό χώρο ,όχι τόσο σχετικά με την τελική ποιότητα του εμφυτεύματος.

 Η τελευταία δέσμη αλλαγών εισήχθη με τη δημοσίευση του 2012 της τροπολογίας 1 του IEC 60601-1. Γενικά οι κύριες μορφές αξιολόγησης της συμμόρφωσης ενός εμφυτεύματος  είναι ο έλεγχος, η  πιστοποίηση  και η επιθεώρηση.

Επίσης  με  την μέθοδος της sessile drop όπου  μια σταγόνα υγρού όγκου 1-6 μl. (για την αξιολόγηση της υδρόφιλης/υδρόφοβης, χρησιμοποιείται καθαρό νερό)  εφαρμόζεται στην επιφάνεια· Μετρήσεις γωνίας επαφής εκτελούνται συχνά ως μέτρο της επιφανειακής ενέργειας και του βαθμού υδροφιλικότητος ή υδροφοβικότητας, δηλαδή του δυναμικού διαβροχής.Συνεπώς η μελέτη της διαμόρφωσης της επιφάνειας δεν είναι τόσο απλή διαδικασία ,αλλά είναι ένα καλά κρυμμένο μυστικό που στις μεγάλες καταξιωμένες εταιρείες είναι μελετημένο και τεκμηριωμένο με ικανό αριθμό ιστολογικών και άλλων μελετών ,μια και έχουν τον ίδιο τύπο εμφυτευμάτων και επιφανειών για πολλά χρόνια ³.

Τα εργαλεία τοποθέτησης , εξαρτήματα αποτύπωσης  και προσθετικής αποκατάστασης

Πολλοί μεγάλοι εμφυτευματολόγοι δίνουν μεγάλη σημασία στην φάση παρασκευής της οστεοτομίας,συνιστώντας την χρήση των τρυπάνων άπαξ. Τα τρύπανα θα πρέπει να είναι υψίστης ποιότητος και σχεδίασης και να αποφέυγεται η οστεοσυμπυκνωση και παγίδευση του τεμαχισμένου οστού στο φρεάτιο για optimization  της φάσης επούλωσης και οστεοενσωμάτωσης. Προφανώς λοιπόν  η  ποιότητα στα  εργαλεία και εξαρτήματα κοστίζει και  είναι ανάλογη  με το κόστος των μεφυτευμάτων.

Ο αντιπρόσωπος

Όπως είναι αναμενόμενο στον ποιοτικό έλεγχο είναι σημαντικά χαρακτηριστικά όπως η διαθεσιμότητα ,η ενημέρωση για εξελίξεις,η εγγύηση,η παροχή συνεχιζόμενης εκπαίδευσης και γενικά η σχέση της εταιρείας με τον οδοντίατρο.Επίσης η ύπαρξη επιστημονικής ομάδας εξασφαλίζει τονέλεγχο,την τεκμηρίωση αλλά και την εξέλιξη.

Η ετυμηγορία

Για λόγους  δεοντολογίας  θα αναφέρουμε απλά ότι τα οδοντικά εμφυτεύματα ,εμφυτεύονται στις γνάθους του ασθενούς για τη υπόλοιπη ζωή του και συνεπώς το κόστος έχει μεν σημασία αλλα΄σε καμμία περίπτωση δεν θα πρέπει να είναι η βασική παράμετρος επιλογής αυτου .Είναι σχετικά απλό να επισκεφθείτε ένα από τα εκατοντάδες εργοστάσια παρασκευής εμφυτευμάτων καιμ ιδίοις όμασι θα διαπιστώσετε ότι υπάρχουν διακριτές και πολλές φορές καθοσριστικές διαφορές. Πάνω από όλα ας μην ξεχνάμε ότι την τελική ευθύνη για κάθε θεραπεία  των ασθενών μας βαρύνει ιδίως εμάς .Η  αγορά όμως είναι ελέυθερη και η επιλογή είναι δική σας………..

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

1Wennerberg A, Albrektsson T, Andersson B, Krol JJ. A histomorphometric and removal torque study of screw-shaped titanium implants with three different surface topographies. Clin Oral Implants Res. 1995;6:24–30.PubMed CrossRef.

2.Lee DW, Choi YS, Park KH, Kim CS, Moon IS. Effect of microthread on the maintenance of marginal bone level: a 3-year prospective study. Clin Oral Implants Res. 2007;18:465–70.PubMed CrossRef

3.Ismail FS, Rohanizadeh R, Atwa S, Mason RS, Ruys AJ, Martin PJ, et al. The influence of surface chemistry and topography on the contact guidance of MG63 osteoblast cells. J Mater Sci Mater Med. 2007;18:705–14.PubMed

4.Implant Surfaces and their biological and clinical impact  A Wennerberg,T Albrektsson

The post Φθηνά εμφυτεύματα : ΕΥΚΑΙΡΙΕΣ ή ΠΑΓΙΔΕΣ; appeared first on Οδοντιατρική Φροντίδα - Οδοντίατρος Χρήστος Κωνσταντινίδης - Καλωσήρθατε.

Τοπική αναισθησία στην Οδοντιατρική  ορίζεται ως η μείωση της αισθητικότητος, (χωρίς την απώλεια της συνείδησης),  σε συγκεκριμένο μέρος του σώματος με επίδραση στις απολήξεις των νεύρων.

Οι μέθοδοι για την Τοπική αναισθησία στην Οδοντιατρική ,είναι με ανοξία,νευρολυτικούς παράγοντες  και χημικούς παράγοντες που σήμερα αποτελούν τα τοπικά αναισθητικά.

Η τοπική αναισθησία στην οδοντιατρική   έχει την ιστορική της βάση στην ανακάλυψη της κοκαίνης από τον Nieman (1860).Το 1884 ο Koller παρουσίασε τις πρώτες κλινικές εφαρμογές της .Το 1905 ο Einborn εισήγαγε την χρήση της προκαίνη η οποία μετά την επιστημονική προσπάθεια του Biberfield εισήχθη  σε κλινική εφαρμογή από τον Braun.Ο Lofgren ανακάλυψε την λιδοκαίνη ,η οποία εισήχθη σε κλινική πράξη από τον Gordh. T (1949).  

Η δράση των σύγχρονων τοπικών αναισθητικών  γίνεται στις αμύελες και εμύελες νευρικές ίνες .Ως γνωστόν η μετάδοση της νευρικής ώσης ενώ στις αμύελες είναι βραδεία (1,2m/sec) στις εμμύελες είναι 100 φορές ταχύτερη.

Τα τοπικά αναισθητικά δρούν πάνω στην μεμβράνη των νεύρων μειώνοντας τον ρυθμό της εκπόλωσης  και επιμηκύνοντας τον ρυθμό της επαναπόλωσης.

Οι θεωρίες δράσης είναι

• Η απομάκρυνση του ασβεστίου από την μεμβράνη επιδρώντας στην διαπερατότητα του Νατρίου
• Επίδραση στην ακετυλχολίνη που είναι βασικός νευροδιαβιβαστής μεταξύ των συνάψεων
• Αλλαγή στο ηλεκτρικό δυναμικό της κυτταρικής μεμβράνης (κάποια από τα μόρια του αναισθητικού έχουν θετικά φορτία (RNH ₊ κατιόντα)).
• Διάταση της κυτταρικής μεμβράνης ,αυξάνοντας τον όγκο της με αποτέλεσμα την παρεμπόδιση της διαπερατότητος στα ιόντα νατρίου.
• Προσκόλληση στους υποδοχείς του νατρίου που υπάρχουν πάνω στην μεμβράνη,μειώνοντας την διαπερατότητα αυτής σε νάτριο.(foto1)

Σύμφωνα με την τελευταία αυτή θεώρηση έχουμε 4 κατηγορίες  δράσης

1. Αυτών που δρούν σε υποδοχείς στην εξωτερική πλευρά της μεμβράνης (Βιοτοξίνες :τετροδοτοξίνη,σαξιτοξίνη)
2. Αυτών που δρούν στην εσωτερική πλευρά της μεβράνης (δηλητήριο του σκορπιού)
3. Αυτών που δρουν χωρίς να εχουν  φυσικοχημική δράση στους υποδοχείς (βενζοκαίνη)
4. Αυτών που έχουν μεικτή δράση (μεπιβακαινη,λιδοκαινη,πριλοκαινη)

Γενικά  διακρίνονται σε  ενέσιμα και αλοιφές .Συνήθως είναι άλατα  (υδροχλωρίδια) που διαλύονται σε φυσιολογικό ορό περιέχοντας ιονισμένα και ουδέτερα μόρια. Η αναλογία αυτών καθορίζεται από τον νόμο του  Henderson Hasselbach.

Συνήθως είναι τα  τοπικά αναισθητικά(π.χ. ξυλοκαίνη)  μεταφέρονται στον ασθενή μαζί με κάποιο αγγειοσυσταλτικό για παρεμπόδιση της  απορρόφησης του αναισθητικού από το αίμα (πχ αδρεναλίνη 1¨/100.000) και κάποιο συντηρητικό (methylparaben).

Τα αναισθητικά είναι

1.εστέρες  ,όπως βενζοκαίνη,τετρακαίνη,προκαίνη κλπ).Προτιμώνται στις εγγύους.

2. αμίδια ,όπως λιδοκαινη,μεπιβακαινη ,πριλοκαινη και πιο πρόσφατο (2003) την αρτικαινη.

Η τοπική αναισθησία συνήθως γίνεται με κάποια σύριγγα που είναι

• πλαστική (μιας χρήσης αλλα όχι εργονομική )
• μεταλλική με η χωρίς αναρρόφηση(αποστειρώνεται,εργονομική)
• ενδοσυνδεσμική με μοχλό για πίεση

Οι  ανωτέρω  συσκευές χρησιμοποιούν βελόνα με μήκος 40mm (long),20-25mm(short),15mm (extra short)

• χωρίς βελόνα (jet)

• τα computer controlled συστήματα(Wand,STA,CCS) .Αυτά εχουν ελεγχόμενη,συνεχή  χορήγηση του αναισθητικού  που είναι 1mL/Min (Malamed S.)
• τα συστήματα ενδοστικής αναισθησίας.

Η έμπαρση της βελόνης είτε αναισθητοποιεί τοπικά η συνήθως κάποιο νευρικό block (ανω,μεσα οπισθια ανω παρεικά ,μείζον υπερώιο ,τομικό ,κάτω φατνιακό,γενειακό ,τομικό),είτε είναι ενδοσυνδεσμική ,ειτε υποπεριοστική(παράλληλη με τον επιμήκη άξονα του δοντιού) η ενδοστική .Στίς υπερώιες αναισθησίες η άσκηση πίεσης με  cotton  bud με τοπικό αναισθητικό μειώνει τον πόνο)

Εκτός από την συνήθη έμπαρση στο κάτω φατνιακό ,έχουμε και τις τεχνικές Gow Gates και V.Akinozi  

Σήμερα έχουμε την απόλυτη γενική αποδοχή της κλασσικής τοπικής αναισθησίας  με ελάχιστους μόνο περιορισμούς.

Υπάρχουν όμως και μειονεκτήματα

Αυτά είναι

• Ο μεγάλος χρόνος παρέλευσης της αναισθησίας
• Παράλυση (προσωρινή) του προσωπικού
• Δυσκολία στην αναισθησία σε κάποια περιστατικά ιδιαίτερα στο κάτω φατνιακό

• Αδυναμία διάγνωσης κατά την συμπλησίαση σε νέυρα (κάτω φατνιακό) και άλλα ανατομικά μόρια (τοποθέτηση εμφυτευμάτων κοντα στο κάτω φατνιακό ν.)
• Μυικός τραυματισμός ,ακόμη και τρισμός λόγω της έμπαρσης της βελόνης.

Συνιστώνται  θερμά επιθέματα,μυοχαλαρωτικά,φυσικοθεραπεία,αναλγητικά.

• Αιμάτωμα από τρώση αγγείου.Συνιστάται αναρρόφηση και σε περίπτωση τρώσης πίεση αγγείου και πάγος
• Πόνος κατά την διαδικασία.Συνιστώνται καλές ,καλής ποιότητος βελόνες.
• Ανεπιθύμητη αναισθησία σε μεγαλύτερη περιοχή από την αναγκαία ,ιδιαίτερα στο κάτω φατνιακό (Vincent¨s sign)και συχνά τραυματισμός σε μαλακούς ιστούς από δήξη
• Κάταγμα βελόνας
• Παραισθησία διαρκείας εβδομάδων η μηνών, νεύρου λόγω τραυματισμού
• Προβλήματα από το αγγειοσυσπαστικό ιδιαίτερα σε ασθενείς με προβλήματα από το καρδιαγγειακό ,ηλικιωμένους κ εγγύους.Συνιστάται αναρρόφηση και δόση όχι μεγάλη (στα παιδιά όχι ανω των 4,5mg/Kg!!) .Τα προβλήματα αυτά προσπαθεί να διαχειρισθεί η ενδοστική αναισθησία

Οι σύγχρονες  συσκευές, (  Quicksleeper)   θυμίζουν  στυλό (μεγάλο και βαρύ) με καλή εργονομία και αισθητική αποδεκτή (δεν θυμίζει  σύριγγα) ακόμη και από τα παιδιά.Χρησιμοποιούνται ειδικές βελόνες    .Αυτές μετά την αρχική έμπαρση διατρούν το φλοιώδες πέταλο  και εγχύουν το αναισθητικό στο σπογγώδες  με ελεγχόμενη ταχύτητα ,1ml/min (Malamed S.) για ενδοσυνδεσμική η ενδοστική αναισθησία.Η θέση έμπαρσης είναι συνήθως στο κεντρο της προς αναισθητοποίησης περιοχής με γωνία στην βάση της μεσοδόντιας θηλής και κατόπιν κάθετα στο φλοιώδες.Αν και συνήθως γίνεται παρειακά σε περιπτώσεις γίνεται και υπερώια με γνώμονα πάντα την ανατομία των ριζών ,ιδίως των γομφίων.

Βιβλιογραφία

Handbook of local anesthesia  Malamed S.

Local Anaesthetics  Yagiela J.A. 1991

Essentials of Loxal Anaethetics .Becker D. 2006

The post Η τοπική αναισθησία στην Οδοντιατρική και η ενδοστική αναισθησία appeared first on Οδοντιατρική Φροντίδα - Οδοντίατρος Χρήστος Κωνσταντινίδης - Καλωσήρθατε.

To laser είναι μια ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία που προέρχεται από κρυστάλλους, αέρια ή υγρά. Οι ιδιότητες του είναι 1) η παράλληλη δέσμη, 2) μονοχρωματικό φως, 3) συμφωνία φάσης coherent. Η εστίαση της παράλληλης δέσμης έχει την ιδιότητα αύξηση της ενέργειας. Χαρακτηριστικά των laser είναι το μήκος κύματος, η ενέργεια, η διάρκεια του παλμού, η μέγιστη ισχύς, ο ρυθμός επανάληψης των παλμών, ο συντελεστής απορρόφησης, η ροή, ο χρόνος θερμικής ανάπαυλας.
Ο τρόπος μεταφοράς των δεσμών laser είναι είτε με βραχίονα και καθρέπτες, είτε με οπτική ίνα.
Όταν προσπίπτει μια ακτίνα laser σε κάποιον ιστό τότε έχουμε: ανάκλαση, σκέδαση, απορρόφηση.
Οι μηχανισμοί δράσης είναι θερμικά, μηχανικά, θερμομηχανικά και χημικά.
Το Er:YAG αυξάνει τη θερμοκρασία του εμπεριεχόμενου Η2Ο.και έτσι το δημιουργούμενο κρουστικό κύμα διαρρηγνύει τα πρίσματα. Παλμικά laser είναι τα Nd: YAG και το Er ενώ το diode και τα πιο πολλά CO2 είναι συνεχή.
Oι Mibst & Keller το 1998 εισήγαγαν το Er:YAG laser στην αποκοπή των σκληρών ιστών στην Οδοντιατρική. Σήμερα, το Er:YAG (2940 nm) και Er,Cr:YSGG (2780 nm) σε παλμικό mode .Παράγοντες που επηρεάζουν την αποκοπή είναι η διάρκεια παλμού, το είδος, η συχνότητα και η ενέργεια παλμού, καθώς και η ποιότητα ακτίνας, τo spray νερού/αέρα, η ισχύς του μηχανήματος, το σύστημα μεταφοράς ενέργειας και ο χρόνος ακτινοβολίας.
H καινοτομία, με τον τον QSP παλμό βελτιώνει τη δράση του laser στην αλληλεπίδρασή του με το νέφος των μικροσωματιδίων, παρασκευάζοντας σαφέστερες και πιο περιγεγραμμένες κοιλότητες.
σε μικρή χειρουργική δε χρειάζεται τοπική αναισθησία, σε αντίθεση με το diode και το Νd:YAG.
Το Νd:YAG πλεονεκτεί σε χαλινεκτομές, γιατί έχει μικρότερη αιμορραγία και μικρότερη ουλή.
Το Er:YAG πλεονεκτεί σε ξηρό φατνίο και οστεονεκρώσεις.
το laser στην ενδοδοντία.
Η τεχνική sweeps είναι ένα φωτοακουστικό φαινόμενο με σκοπό την εξάλειψη του μικροβιακού φορτίου από τον ρ.σ.
Τα συνήθη διαλύματα για Χ.Μ. επεξεργασία είναι το NaOCL, EDTA, κιτρικό οξύ. Η ενεργοποίηση γίνεται είτε με υπερήχους, είτε με laser (diode, Er:YAG, Νd:YAG).
Mε το φωτοακουστικό φαινόμενο το laser (ιδίως το Νd:YAG που έχει μεγαλύτερη διείσδυση) δημιουργούνται φυσαλίδες. Αυτή σχετίζεται με το σχήμα και τη διάμετρο του tip της χειρολαβής και τη διάρκεια των παλμών (15 HZ) και την ενέργεια που εκπέμπεται. Η φυσαλίδα ωθείται προς το εσωτερικό του δοντιού και τελικά η ενέργειά της μετατρέπεται σε κύμα πιέσεων που ταξιδεύει με υπερηχητική και στη συνέχεια με ηχητική ταχύτητα.
Απαραίτητη είναι η συνεχόμενη πλύση με χημικό διάλυμα.Τα πλεονεκτήματά των laser στην οδοντιατρική είναι η αιμόσταση, η ενεργοποίηση αιμοπεταλίων, η ελάττωση αναγκών για συρραφή, αποστείρωση ιστών, ελαττωμένη βακτηριαιμία, επιτάχυνση επούλωσης, ελάττωση σχηματισμού ουλώδους ιστού, οιδήματος και μετεγχειρητικού πόνου. Οι λειτουργίες των laser στην οδντιατρική είναι η κοπή,η αιμόσταση και η αντιμικροβιακή δράση.
Στην περιοδοντολογία εφαρμόζεται για την αιμόσταση, χαλινεκτομή, ουλεκτομή, αποεπιθηλιοποίηση, απομάκρυνση κοκκιώδους ιστού, αφαίρεση μελανίνης, εξάλειψη μικροβιακού φορτίου, βιοενεργοποίηση και αποκάλυψη εμφυτευμάτων.
Οταν χρησιμοποιούμε laser στην οδοντιατρική είναι επιβεβλημένη η τήρηση των κανόνων ασφαλούς χρήσης, όπως χρήση ειδικών γυαλιών (κάθε μήκος κύματος έχει και τα δικά του), προσεκτική χρήση τους για την αποφυγή πρόκλησης βλαβών. Έτσι, η αύξηση της παρεχόμενης ενέργειας (joule) θα πρέπει να αξιολογείται πολύ προσεκτικά, γιατί η αλόγιστη χρήση της δημιουργεί νεκρώσεις και εγκαύματα. Επίσης, οι ενδείξεις θα πρέπει να μην παραβιάζονται, μια και πιθανή αποκάλυψη εμφυτεύματος με Νd:YAG θα μπορούσε να δημιουργήσει καταστροφή στην μεταλλική του δομή. Σταδιακά αποκτά μεγαλύτερη διείσδυση στην περιοδοντολογία με την φωτοδυναμική θεραπεία (PDT) και φωτοενεργοποιούμενη θεραπεία (PADT) (Wilson et al, 1993, Komeric & Wilson, 2002).
H θεραπευτική χαμηλής ισχύος είναι (LLLT) βελτιώνει την επούλωση των ιστών (Εndre Mester 1967), επιβραδύνει τον κυτταρικό θάνατο, βελτιώνει την αναλγησία και τη φλεγμονή, μειώνει το οίδημα και λειτουργεί ευεργετικά σε νευρογενή πόνο και νευρολογικά προβλήματα.
Σε άφθες και ερπητικές βλάβες η δράση των diode (2 w, cw 1×30 sec) δίνει καλά αποτελέσματα. Έδειξε κλινικά περιστατικά βιοενεργοποίησης (0,5 w, 50 mJ, 2 mn ανά 2 μέρες) με Νd:YAG και diode (980 nm,0,4w cw, non contact).
Στη θεραπεία χρόνιας περιοδοντίτιδας (μετά τη ριζική απόξεση) η μικροβιοκτόνος δράση του προάγει την ιστική επούλωση και την πρόσφυση των μαλακών ιστών (πρωτόκολλα: diode 1w/cw, Νd:YAG 2w, 20 HZ, 3-4 εφαρμογές/εβδομάδα, 2-3 min/δοντ.
Σχετικές τεχνικές είναι η LANAP (Cregg R & ΜcCartney D., 1991) , η PDT (φωτοχημειοθεραπεία) και πιο σύγχρονη και πολλά υποσχόμενη η PTT (φωτοθερμική θεραπεία) γνωστή σαν Emundo R που συνίσταται στη χρήση αντιμικροβιακού με χρωστική ινδοκυανίου , laser 810 nm (ARC) και ειδικής οπτικής ίνας bulp.
Η απορρόφηση της ακτινοβολίας από τα κεχρωσμένα πράσινα μικροβιακά κύτταρα οδηγεί σε αύξηση της θερμοκρασίας και την καταστροφή τους.

Στην περιεμφυτευματιδα πρότεινεται η χειρουργική θεραπεία σε οστικές βλάβες > 2 mm, με λείανση των σπειρών. Στη διατήρηση του αποτελέσματος τα laser είναι αποτελεσματικά (Νd:YAG με χρόνο παλμού >700 msec, non contact, diode με ισχύ 1w/30,5 sec-2,5w/9sec, Er:YAG 2940 nm) και με ένδειξη για επανέλεγχο και θεραπεία (όπου χρειάζεται) ανά 3-6 μήνες. Οπωσδήποτε θα πρέπει να αποφεύγεται η αύξηση της θερμοκρασίας κατά την θεραπεία πέραν των 47ο C γιατί οδηγεί σε καταστροφή της οστεονσωμάτωσης.

The post laser στήν οδοντιατρική appeared first on Οδοντιατρική Φροντίδα - Οδοντίατρος Χρήστος Κωνσταντινίδης - Καλωσήρθατε.

Το 2000 ο Vercellotti εισήγαγε την πιεζοχειρουργική για την θεραπεία της ατροφικής γνάθου. Άμεσα έγινε φανερή η υπεροχή της πιεζοχειρουργικής στις ως άνω τεχνικές.
Έτσι :
Στην διάσχιση ακρολοφίας πλεονεκτεί για την ακρίβεια του σχήματος, αλλά και του βάθους της οστεοτομίας, την προστασία των μαλθακών ιστών, αλλά και ριζών.
Στην λήψη block πλεονεκτεί για την ακρίβεια στην μορφή της οστεοτομίας, ανεξαρτήτως τύπου του οστού (Ι-ΙV) και την προστασία γειτονικών ριζών.
Στην μετατόπιση του κάτω φατνιακού νεύρου είναι πολύ ασφαλέστερη, ελαχιστοποιώντας τις επιπλοκές.
Στην ανοικτή ανύψωση ιγμορείου πλεονεκτεί στην μείωση των διατρήσεων της μεμβράνης του ιγμορείου.
Στην κλειστή ανύψωση πλεονεκτεί για την ακριβέστερη, αλλά και ατραυματικότερη διαδικασία με μικρότερο κίνδυνο διατρήσεων της μεμβράνης.
Πλεονεκτήματα της πιεζοχειρουργικής
• Έχει ιδεώδη συχνότητα λειτουργίας με αποτέλεσμα την αποτελεσματική κοπή, ασφάλεια για τους μαλθακούς ιστούς.
• Οι Vercellotti και συν., καθώς και οι Seoane και συν., βρήκαν μείωση των διατρήσεων της μεμβράνης του Schneider στο (5%) σε σχέση με το 5%- 56% της κλασσικής ανοικτής ανύψωσης ιγμορείου. Οι Sohn και συν. έδειξαν ότι η επανατοποθέτηση του πλάγιου οστικού παραθύρου είναι εφικτή με τη χρήση της πιεζοχειρουργικής.

• Μπορεί να λειτουργεί με λιγότερη πίεση, βελτιώνοντας έτσι τη χειρουργική αίσθηση, την ασφάλεια, αλλά και την αποφυγή υπερθέρμανσης του χειρουργικού πεδίου.

• Η πιεζοχειρουργική ελαχιστοποιεί την διαταραχή της κυκλοφορίας του αίματος στο οστούν σε σχέση με την κλασική χειρουργική (Stoetzer et al,Esteves et al). Λόγω μειωμένης αιμορραγίας προσφέρει βελτιωμένη ορατότητα, και μικρότερο μεταχειρουργικό οίδημα και πόνο. Οι Mouraret και συν., καθώς και οι Miron και συν. βρήκαν μειωμένη καταστροφή των οστεοκυττάρων σε σχέση με την κλασική τεχνική, συμβάλλοντας έτσι σε ταχύτερη επούλωση.

• Η ποικιλία tips δίνει τεράστια ευελιξία σε μεγάλο αριθμό χειρουργικών τεχνικών, καθιστώντας την πιεζοχειρουργική το pass partout της GBR. Επιπλέον το σχήμα των tips δίνει τη δυνατότητα δημιουργίας του επιθυμητού σχήματος οστεοτομίας .

• Δίνει δυνατότητα χειρουργικής προσέγγισης σε δύσκολες περιοχές, παρέχοντας ταυτόχρονα ασφάλεια για τα παρακείμενα δόντια.

• Λόγω μειωμένου θορύβου και γενικότερα τρόπου λειτουργίας δημιουργεί μικρότερο stress στον ασθενή.
Περιορισμοί της πιεζοχειρουργικής
• Πολύ βραδύτερη διαδικασία σε σχέση με την κλασική τεχνική και σχετικά technique sensitive.
• Η αύξηση της πίεσης και χρόνου εφαρμογής (προτιμότερο η αύξηση της ταχύτητας και η μη χρήση φθαρμένων tips) αυξάνουν την παραγόμενη θερμότητα.
• Υπάρχει δυσκολία εφαρμογής σε οστεοτομίες μεγάλου βάθους λόγω αδυναμίας αποτελεσματικής ψύξης και δόνησης του tip.
• Γρήγορη φθορά των (ακριβών) tips.

The post Πιεζοχειρουργική -η επανάσταση στην Οδοντιατρική appeared first on Οδοντιατρική Φροντίδα - Οδοντίατρος Χρήστος Κωνσταντινίδης - Καλωσήρθατε.